Deze ochtend wordt de WHT vroeg wakker en realiseert zich dat hij moet verkassen richting Kangaroo Valley een rit van ongeveer 3 uur die vooraf wordt gegaan door een hike door de Grand Canyon.
De Grand Canyon is een prachtige hike waar alles in zit; steile afdalingen, rivier oversteken, doorsteken onder over hangende rotsen en last but not least steile beklimmingen. Het reisgezelschap heeft alles ingepakt en om 10:30 scherp wordt er uitgecheckt uit het Loftus huis en rijden we richting Blackheath om daar aan onze canyon hike te beginnen.
De hike is super en het weer helpt hierbij, de zon schijnt uitbundig en naarmate we verder afdalen in canyon wordt de temperatuur aangenamer. Het reisgezelschap is onder de indruk van de canyon en gelukkig laat moeder natuur ook een glimp van de aanwezige fauna zien zowel boven als onder water.
Het wordt warmer en warmer als we na een paar uur het einde van de canyon bereiken en via een steile klim weer naar de rand van de canyon gaan. We hebben net weer bereik als een onbekend Australisch nummer de WHT belt. Het blijkt onze host van het loftus huis te zijn die een oorbel heeft aangetroffen in de slaapkamer van YaVaKi. Hij biedt aan de oorbel te komen brengen daar hij in Blackheath woont en daar naar toe onderweg is. Wij ontmoeten hem op de Grand Canyon parkeerplaats waar hij het kleinood overhandigd. De WHT is onder de indruk dat überhaupt de oorbel gevonden is want het is een klein knopje. YaVaKi zijn blij want het oorbelletje was nog niet als vermist opgegeven.
Het reisgezelschap maakt zich klaar om onderweg te gaan want het is nog een eindje rijden voordat we in onze volgende bestemming aankomen. Onderweg wordt er koffie gescoord in Katoomba waarna de vertrekvlag wordt gehesen.
Onderweg hebben we een paar serieuze onweersbuien maar gelukkig hebben we niet veel vertraging.
Na zeker uren gereden te hebben en het landschap steeds meer veranderd in Engels weide landschap waar dikke koeien relaxed aan het grazen zijn rijden wij via Moss Vale de Kangaroo Valley binnen.
De eerste bewoners van Kangaroo Valley waren de Australische Aboriginals Wodi-Wodi, die naar verluidt het land ongeveer 20.000 jaar hadden bezet vóór de Europese nederzetting van Australië in 1788.
Het gebied werd voor het eerst bewoond in 1817 toen Charles Throsby , een ontdekkingsreiziger en kapitein Richard Brooks , een veehouder, het gebied openden voor koloniale nederzettingen. Het kappen en exporteren van Australische Red Cedarbomen ( Toona ciliata ) werd al snel de belangrijkste industrie in Kangaroo Valley. Tegen het midden van de jaren veertig van de negentiende eeuw hadden een aantal melkveehouders de regio tot hun thuis gemaakt, gespecialiseerd in de productie van boter, omdat andere zuivelproducten zoals melk niet konden worden geëxporteerd, omdat ze vaak al schiften lang voordat ze de verraderlijke reis naar buiten hadden voltooid.
De vallei is de afgelopen 130 jaar weinig veranderd, met herinneringen zoals de Hampden Bridge, voltooid in 1898 (de oudste hangbrug van Australië)
en de oude Barrengarry School als een getuigenis van het verleden toen Kangaroo Valley de thuisbasis was van een bloeiende zuivelindustrie.
Landbouw bestaat er nog steeds, hoewel andere industrieën, zoals het toerisme, sindsdien de belangrijkste bron van inkomsten hebben overgenomen.
De Valley doet zijn naam eer aan want de eerste kangaroo’s worden gespot, zij het op afstand in de weilanden. Ook wordt er gewaarschuwd voor Wombats een soort uit de kluiten gewassen Cavia die als je daar tegen aan rijdt je volledige auto verruineerd.
Uiteindelijk arriveren we bij ons nieuwe onderkomen The Kangaroo Valley Golf and Country retreat.
Inchecken gaat via een code waarmee we de sleutels uit de kluis kunnen halen.
Prachtig gelegen aan een mooie 18 holes baan; het reisgezelschap wordt verdeeld over twee villa’s waarvan er één uitkijkt over hole 14 en de ander een prachtige view op de bergen heeft.
We hebben geen tijd om ons te installeren want vanaf ons terras spotten we kangaroos, wombats en wallaby’s.
De fotografen gaan helemaal los en pas tegen duister hebben we genoeg plaatjes gemaakt.
Gelukkig hoeft er niet gekookt te worden want de kliekjes van het kerstdiner zijn voldoende om het gehele reisgezelschap te voeden.
Na een best wel inspannende dag wordt het bed opgezocht want morgen wordt er door een deel van het gezelschap gegolfd.
