Zoals aangegeven logeren wij in Mosteiros wat een Portugese parochie in de gemeente Ponta Delgada is. Het ligt aan de westkant van het eiland, ongeveer 30 kilometer van de hoofdstad van het eiland, Ponta Delgada, en ongeveer tien kilometer van het thermale badgebied Ferraria.
Deze ochtend beginnen we met verkennen van de natural pools die hier aan de kust te vinden zijn.
Het water is zeer helder en de vissen zie je gewoon rusten op de bodem.
Na hier wat foto’s geschoten te hebben gaan we op zoek naar de bakker in het dorp; de Padeiro. Na een toch wel redelijke zoektocht vinden we de bakker in een piepklein winkeltje, ingeklemd tussen twee grote huizen.
Het assortiment is uitgebreid we kunnen kiezen uit wit brood of zoet brood, meer smaken zijn er niet.
Daarna gaan we op zoek naar de supermarkt om water, yoghurt en andere ontbijt accessoires te kopen. Drie keer lopen we de deur van de supermarkt voorbij zo klein en neutraal is het. Gelukkig weet MJ door een local met boodschappentas te volgen de super te lokaliseren.
De omgeving bij ons dorp lijkt heel erg op de great ocean road bij Melbourne, dus we voelen ons best wel thuis. Ook hier zijn er prachtige rotsformaties in zee die wij natuurlijk vastleggen.
Uiteindelijk zijn wij zover om richting Sete Cidades te gaan waar wij Lagao Azul en Lagao Verde bekijken. In de volksmond vertelt men het volgende verhaal: lang geleden toen er nog geen meren in de krater lagen, ontmoetten, op de plek waar nu een brug de beide meren verbindt, twee geliefden van ongelijke herkomst elkaar: een mooie prinses en een arme herdersjongen. Dat kon natuurlijk niet goed gaan: de prinses was tegen haar wil beloofd aan een betoverende prins en werd door haar vader gedwongen de herdersjongen op te geven. Ze ontmoetten elkaar in het geheim voor de allerlaatste keer. Er stroomden tranen uit de blauwe ogen van de prinses en uit de groene ogen van de herdersjongen, zoveel dat er twee meren ontstonden. Nooit meer zou het paar elkaar ontmoeten. De beide meren zijn echter op die plaats verbonden.
Zowel op de kraterbodem als op de kraterrand zijn er diverse uitkijkpunten waar bijzondere vergezichten te spotten zijn.
Miradouro Vista do Rei geeft een prachtig vergezicht op het Lagao Verde,
het is een van de meest populaire uitkijkpunten en wij zijn hier echt niet alleen! Massa’s toeristen krioelen hier rond en de WHT heeft er al gauw genoeg van, niet nadat hij zich heeft verwonderd over een compleet leegstaand hotel
en keert terug richting voiture met in zijn kielzog Moeder Jachthaven. Na een snelle espresso en Americano rijden we verder richting Lagao Empenadas.
De regenval is een van de laagste op het eiland echter vandaag merken we daar in het begin niet veel van. Zodra we richting de rand van de vulkaan rijden krijgen we een soort nevel over ons heen. Gek genoeg is er geen sprake van daling van de temperatuur dus is het een kwestie van de regenjas aan en hobbelen maar.
Op de bodem van de enorme krater zijn diverse kratermeren ontstaan en het reisgezelschap besluit en hike rondom deze meren te doen. De weergoden zijn ons gunstig gezind want na een paar minuten stop de motregen en warmen we snel op in het zonnetje dat achter de wolken vandaan komt. De hike is prima te doen en de vergezichten zijn imponerend.
Na een mooi rondje gelopen te hebben besluiten we richting San Antonio te gaan om daar een zonnige blik op de Atlantische Oceaan te werpen. De weg naar beneden richting San Antonio is niet breder dan een tractor en heeft potholes waar een Sherman-tank in kan verdwijnen, tel daar een dalingspercentage van 15% bij op en je begrijpt dat de WHT op z’n qui-vive is. Na een enerverend ritje arriveren we in San Antonio waar we in een moderne kroeg van een mooi uitzicht genieten. 4 Platanos is een stijlvolle glazenkubus die eigenlijk helemaal niet past in dit traditioneel uitgedoste stadje. Maar het balkon met uitzicht op zee vergoed veel.
We consumeren er het locale zoete cakeje met een glaasje wijn en limo.
Hierna besluiten we terug te keren op onze schreden en rijden we terug naar de brug tussen Lagao Azul en Lagao Verde. Deze ligt nu vol in het zonnetje en kan mooi gefotografeerd worden.
Ook wandelen we nog even aan de oever van Lagao Azul, best een raar idee dat we op de bodem van een krater staan.
Aangezien we in Mosteiros willen eten keren we terug richting ons onderkomen, opnieuw dalen we middels een bochtig parcours wat de WHT steeds leuker vindt rijden. Aangekomen bij ons huisje Sea Views tipt de eigenaar ons dat de thermisch verwarmde baden in zee bij Ferreiras wel erg lekker zijn vandaag dus besluiten we onze zwemkleding aan te doen en die richting op te rijden. In dit geval bezoeken we het publieke gedeelte wat eigenlijk een natuurlijk gevormd zwembad is in de lava die ooit de zee is ingestroomd. Halsbrekende toeren moeten we uithalen om met ons handdoekje en strandkleed een beetje comfortabel op het gestolde lava vlakbij de zwemtrap te kunnen liggen. Op basis van de verstrekte info bij de locals die in unisex kleding rondlopen
is het water warm en dus besluit de WHT er onmiddellijk in te plompen, waarna hij onmiddellijk gereanimeerd moet worden wegens een bijna hardstilstand; dit water is niet thermisch verwarmd, nee dit is thermisch gekoeld!
Na een tijdje verstijft rondgedreven te hebben loodst MJ de WHT richting wat warme hotspots die, moet de WHT inderdaad toegeven, best ok zijn qua temperatuur.
Ook het zonnetje doet zijn best wat voorkomt dat de WHT aan hypothermie onderuit gaat. Na een tijdje begint de comfortabele lava toch oncomfortabel te zijn en de zon gaat ook richting horizon dus keren we terug richting Sea Views waar we ons gaan afspoelen. Daarvoor heeft Moeder Jachthaven een marinaatje gescoord door ondanks volledig bezetting toch een tafeltje te reserveren bij het goed aangeschreven restaurant O Américo de Barbosa. Stipt half acht melden wij ons bij het restaurant waar we een plekje krijgen. Het is een groot vis en zeefruit festival; we smikkelen wat af. Volgens de WHT is de octopus zo vers dat het niet anders kan dat deze net uit zee gehaald is. Ook vandaag delen we de gerechten en dat is maar goed ook anders zou het veel te veel zijn.
Deze full treatment met wijn koffie en desert kost ons minder dan een ochtendje hamsteren bij de Appie voor minder dan 50 euro totaal zijn wij uit en thuis. Voldaan keren we terug richting Sea View waar we ons voorbereiden op morgen, dan gaan we golfen in Furnas en wat vulkanische sites bezoeken.