Site icon wormholetraveler

Over nasi en een lounge onder begeleiding

Voor het gevoel is het laat in de avond maar in werkelijkheid vliegen we de zondagochtend tegemoet in Indonesië.

Na 3 gedownloade films en nasi goreng met witte wijn is de WHT toch in slaap gesukkeld. Moeder Jachthaven daarentegen is al snel in slaap gevallen op haar geïmproviseerde bed en wordt pas wakker als we in de daling richting Jakarta zitten.

Aangezien we een binnenlandse vlucht richting Makassar moeten nemen gaan we eerst door de grenscontrole die, met alle QR codes die we van te voren hebben moeten aanmaken, best wel soepel verloopt. Na snelle aanschaf van een data kaart en een paar miljoen IDR begeven we ons richting customer service van Garuda die ons in de domestic Garuda vip lounge gaat plaatsen; daar Garuda het vliegschema omgegooid had en het reisgezelschap daardoor zomaar een overstap van 5 uur aan de broek kreeg. Inderdaad bij Garuda CS worden we met alle egards behandeld en worden we persoonlijk begeleid richting lounge.

Zelfs bij de security-check worden we begeleid en kunnen we via het diplomatenstraatje uitermate snel door de security heen.

De lounge is een grote oase van rust waar het goed toeven is en er allerlei lekkere Indische gerechten op display staan. Het een is nog lekkerder dan het andere.

Dan wordt het tijd om opnieuw in te checken bij Garuda waar de gate zo’n beetje aan het einde van de hypermoderne gigantische Domestic flights terminal ligt.

Nu is de bestemming Makassar wat op Sulawesi ligt. De vroegere naam van het eiland was “Celebes”. Deze naam was afkomstig van het oude Maleisische woord “Selibis”, wat “zwaar bevolkt” betekent.
Er worden naar schatting meer dan 100 verschillende talen gesproken op het eiland waarvan de vorm lijkt op een combinatie van een
orchidee en een kikker.

Ondanks dat de vlucht ram vol zit verloopt het best wel soepeltjes en stipt op tijd landen we op Makassar. Daar worden we weer herenigd met onze koffers en voor we het weten ontmoeten we onze chauffeur die ons de komende maand over Sulawesi rond rijdt. Zijn Engels is net zo goed als ons Maleis maar gelukkig spreekt Moeder Jachthaven een soort universele taal die door locals wonderbaarlijk goed begrepen wordt.

Nadat we ons een weg gebaand hebben door een schare van Grab en Uber chauffeurs, bereiken we onze expeditiewagen waarmee we Sulawesi gaan doorkruisen.

We rijden richting het Swiss Belhotel waar we twee nachten slapen. Aangezien we vlak bij de evenaar zitten is de zonsondergang in een zucht gebeurt; kwart voor zeven is het pikkedonker.

We checken in bij het Swiss-Belhotel waar we aller vriendelijkst ontvangen worden.

Het hotel is top en we hebben zeezicht op de 18e verdieping en een extra grote kamer, wat wel lekker is met alle expeditie gear die opgeladen moet worden.

Het reisgezelschap besluit Makassar by night te doen. Na wat 24/7 winkels geplunderd te hebben

lopen we over boulevard en strijken neer bij de roze stoeltjes waar we pisang eppe en pisang met strooikaas en chocola bestellen, e.e.a. wordt afgetopt met een heerlijke vruchtensap.

Ook hierbij is google translate onze beste vriend en het wordt erg gewaardeerd door het bedienend personeel hun te benaderen in de eigen taal. Nadat death punk wordt opgezet en de volume knop omhoog gaat vindt de WHT het tijd om weer richting hotel te gaan, natuurlijk moeten de vele winkels die hun hele voorraad in de ramsch hebben gezet, bezocht worden door MJ.

Uiteindelijk belanden we in de sky lounge bar waar toch nog een cocktail gesampled moet worden. Bijzonder is het wel, dat er live gespeeld wordt door een band, die met z’n allen in een soort aquarium musiceren.

Het nivo is prima in orde totdat er gasten gaan meezingen in het aquarium.

De WHT vindt het welletjes en samen met MJ keert hij terug richting kamer. Morgen Makassar verkennen

Exit mobile version