Het ontbijt is reuze uitgebreid in ons nieuw kloosteronderkomen en we genieten ervan. We mogen vandaag zelf Arequipa verkennen dus wordt deze freestyle dag rustig begonnen.
We zijn nog maar net onderweg als we in een Alpaca winkel verzeild raken, er is een aardige Moederdag actie met 50% korting op alle artikelen. De heren scoren beide een trui. De WHT is hem wel eens slechter begonnen.
We lopen richting Museo Santuarios Andino, het bevat de Juanita-mummie , een mummie die in 1995 in de Ampato-vulkaan werd gevonden na een expeditie door archeologen José Chavez en Johan Reinhard. Daarnaast heeft het een collectie polychrome keramische stukken, Spondylus-schelpen die door Inca-priesters van de kust van Peru naar het massief werden verplaatst, geweven poppen die mensen voorstellen, geweven tassen die door de inheemse bevolking van Peru werden gebruikt om cocabladeren te verzamelen. Het heeft ook foto’s van Zuid-Amerikaanse kameelachtigen. Verder bevat het archeologische overblijfselen van menselijke offers in de Misti- vulkaan. Last but not least showt het oude gebruiksvoorwerpen, koperen, zilveren en gouden beeldjes.
Momia Juanita, ook bekend als de Vrouwe van Ampato, is het goed bewaard gebleven bevroren lichaam van een meisje uit het Incarijk dat ergens tussen 1440 en 1480 als menselijk offer aan de Inca-goden werd gedood, toen ze ongeveer 12 tot 15 jaar oud was. Ze werd in 1995 ontdekt op de slapende stratovulkaan Mount Ampato door antropoloog Johan Reinhard en zijn Peruaanse klimpartner Miguel Zárate. Een andere bijnaam van haar, Ice Maiden , is afgeleid van de koude omstandigheden en vriestemperaturen die haar lichaam op Mount Ampato hebben bewaard.
In 1995 werd ze door Time Magazine gekozen tot een van de tien belangrijkste ontdekkingen ter wereld.
Aangekomen bij het museum moeten we wachten tot de Engels gesproken start. Geen straf want de zon schijnt uitbundig en er zijn bankjes en allerlei info beschikbaar om de tijd te doden.
De tour start en we worden gelijk ondergedompeld in het rituele offer genaamd Capacocha wat een belangrijk onderdeel van het Incarijk was. Dit ritueel, dat gewoonlijk het offeren van kinderen inhield, was voor feestelijke gebeurtenissen. Deze gebeurtenissen omvatten een jaarlijkse of tweejaarlijkse gebeurtenis in de Incakalender, de dood van een keizer, de geboorte van een koninklijke zoon of een overwinning in een veldslag, en werden uitgevoerd om natuurrampen zoals vulkaanuitbarstingen, droogtes, aardbevingen en epidemieën te voorkomen. Naast feestelijke gebeurtenissen en offers ter preventie, vertegenwoordigden kinderoffers militaire en politieke expansie voor de cultuur, samen met het vermogen van het rijk om dwang en controle uit te oefenen. Zoals gezegd we worden langs de collectie geleid en uiteindelijk staan we oog in oog met Juanita, we zijn er allemaal best wel van onder de indruk; zo’n jong meisje gedrogeerd en met een klap op het hoofd gedood en aan de vulkaan geoffferd; andere tijden sport bedenkt de WHT.
Na deze culturele prikkel gaan we los op de overdekte markt Mercado San Camillo. Bij aankomst verbazen we ons over de enorme gangpaden aan weerszijden met fruitkramen, er is letterlijk alles te krijgen en we kijken onze ogen uit.
Er zijn pannenreparatie services, metaalslijperijen, slagers en pop-up restaurantjes waar je heerlijke locale gerechten en sappen kan scoren.
Na een tijdje rondgeslenterd te hebben waarbij EW zijn vergeten zakmes kon vervangen, door er een tegen acceptabele prijs aan te schaffen. Verleggen we onze aandacht naar buiten waar het minstens zo interessant is; ambulante marktverkopers proberen hier hun waar aan de man te brengen, maar als ze over de schreef gaan, zoals de zwembad verkoper, die in een van de ingangen, zijn waar heeft neergelegd en door de politie wordt weggestuurd. Met het zwembad op zijn hoofd ziet de WHT hem verdwijnen in de verte.
Ook de lespakketten van piepschuim voor biologie en natuurkunde zijn opzienbarend. Ze worden hier ter plekke op verzoek geproduceerd.
Het is lunchtijd dus Masamamas krijgt een tweede kans, daar aangekomen blijkt dat ze tot 14:00 dicht zijn en de WHT heeft nu trek. TripAdvisor adviseert Mumis en dat blijkt op 200 m te liggen. Er is plek en we eten er verrukkelijk.
Na deze smaakexplosie trekken we aan onze stutten en gaan op weg naar La Cathedral de Arequipa.
Na het bedekken van de blote delen mogen we naar binnen waar Jorge ons een rondleiding aanbiedt. Hij heeft mooie humor en neemt alles met een korreltje zout en weet heul veel over de Cathedral.
De kathedraal van Arequipa werd gebouwd van sillar (steen van vulkanische oorsprong), met bakstenen gewelven; Het is de belangrijkste kerk van de stad en beslaat de gehele noordzijde van de Plaza de Armas. Het is geheel uit stenen opgetrokken en vertoont een semi-renaissancestijl met een zekere gotische invloed. De voorgevel bestaat uit zeventig zuilen met Korinthische kapitelen.
De kathedraal is door meerdere aardbevingen getroffen. De bekendste aardbevingen vonden plaats in 1666, 1668, 1687, 1784 en 2001. De aardbevingen veroorzaakten in verschillende mate schade aan de kathedraal van Arequipa, maar de structuur ervan werd niet ernstig aangetast. Na elke aardbeving werd de schade hersteld. De aardbeving van 2001 zorgde er echter voor dat één van de torens – de linker – volledig instortte. In 2002 werden de kathedraal en het plein heropend, nadat de schade die door de aardbeving was veroorzaakt, was hersteld. We maken een mooi rondje en via een trap komen op het dak van de kerk. Helaas mogen we de klokken niet luiden maar mogen er wel met de vlakke hand op slaan.
Ook zien we de gevolgen van het instorten van de torens die een deel van de orgelpijpen beschadigde.
Gelukkig werd het orgel zelf net niet geraakt en staat het er nog.
Er zijn nog maar drie organisten die het orgel kunnen bespelen daarom worden er nieuwe organisten in Barcelona opgeleid.
De tour is klaar we tippen Jorge en spoeden ons naar een terras waar we bijna voor niets wat drankjes consumeren.
We hebben goed zicht op het plein en zien van alles. Een dramatisch opgezette liefdesverklaring met rozen en ingehuurde acteur.
In klederdracht uitgeruste dames die met een Alpaca jong aan de wandel zijn.
De schemer valt in en we keren terug in de stilte van ons hotel. Daar maken we ons klaar om lekker te gaan eten bij 13Monjas wat een echt festijn blijkt te zijn. We hebben gereserveerd en kunnen de immense rij wachtende skippen. Reserveren is hier echt noodzakelijk. We smikkelen en smullen en het enthousiasme van het reisgezelschap lokt de chef naar de tafel. We complimenteren haar uitgebreid en we nemen er afscheid.
Morgen richting de Colca lodge, dus vroeg op.