De WHT begint er al aan te wennen, om 04:15 staat gids Carlitos voor de deur en neemt ons mee naar de gereedstaande bus die bestuurd wordt door Geraldo. Vandaag, onze laatste dag, gaan we hiken in Palcoyo. Dat is geen sinecure want daar hiken we naar 4975 m. Dit keer hebben we een top gids en chauffeur, de bus is heerlijke luxe voorzien van allerlei snufjes, zelfs hebben we ieder dekens gekregen om de rit tot aan de eerste stop te overleven.
Het enige nadeel aan de bus is dat er een paneel in de achterklep los zit zodat het lijkt of de klep ieder moment er uit kan vallen. Na een mooie rit komen we aan in Ccolcca waar we uitstappen en plaats nemen in volgens de gids het beste restaurant in de omgeving.
Het is er bitter koud maar gelukkig zijn ze op deze kou voorbereid en worden er straalkacheltjes aangeschoven zodat het reisgezelschap lekker warm zit. Het ontbijt is uitgebreid en gevarieerd.
Na lekker ontbeten te hebben stappen we weer in de auto niet nadat Carlitos uitleg heeft gegeven over een reusachtige afbeelding over de specialiteiten van het Peruaans eten.
Deel twee van de rit duur ongeveer een uur en gaar voornamelijk over dirt roads, het is een mooie rit door een dal met een samenraapsel van huisjes en boerderijtjes.
Af en toe zien we kinderen naar school gaan, soms onder begeleiding van Pa of Ma maar vaak ook alleen en soms op de fiets. Carlitos geeft aan dat kinderen soms 10 – 15 km moeten afleggen om bij hun school te komen.
Het dorp Palcoyo heeft het recht om entreegelden te heffen voor haar Rainbow Mountain gebied, in tegenstelling tot het Rainbow Mountains gebied, wat ook tot voor kort entree hief, echter door ruzies over de inkomsten, waarbij zelfs doden vielen, heeft de overheid ingegrepen: er mag geen entree meer geheven worden, de entree is gratis.
De slagboom bij Palcoyo staat dicht maar Carlitos onze gids voldoet de entree gelden, de boom gaat open en we kunnen verder. We kunnen hier gebruik maken van de bagno, we vragen ons af waar wordt dat rioolwater dan afgevoerd ? De WHT schat dat het in het belendende bergstroompje geloost wordt.
Ook staan er twee dames die een soort winkel van Sinkel runnen waar het reisgezelschap wat Soles spendeert om de lokale economie te stimuleren.
De vallei oogt prachtig het heeft ’s nachts geregend en op deze hoogte gesneeuwd dus er ligt een dun laagje sneeuw op de bergen. We zien hele kuddes Alpaca’s en Lama’s die onder leiding van een herder de weides begrazen. De grote honden die hier ook rondlopen zijn er voornamelijk om de Moutain Lion (Poema) weg te jagen die het op deze kuddes voorzien heeft.
Gelukkig hebben we fantastisch weer en de zon wint steeds meer aan kracht. We rijden door tot aan begin van de trail die op 4780 m ligt, het is redelijk Peruaans vlak en het gezelschap loopt in eigen tempo richting de uitkijk punten op 4920 m.
De sneeuw verdwijnt en de regenboog kleuren komen er al door heen. Een van de regenboogbergen toont al zijn kleurenpracht dus wordt deze als eerste gefotografeerd.
Tijdens de hike is het niet de steile klim, maar meer de hoogte die zijn tol eist. We lopen rustig en eigenlijk hebben we nergens last van. In tegenstelling tot een aantal met de bus gearriveerde toeristen die met de eerste verschijnselen van hoogte ziekte onmiddellijk aan het zuurstof gaan.
Op het uitzichtpunt aangekomen hebben we een adembenemend view op in de verte de een na hoogste berg van Peru, de Ausangate met een hoogte van 6384m.
De Rainbow colours laten zich meer en meer zien en we kunnen ook de andere Rainbow mountains beter onderscheiden.
Het Reisgezelschap besluit voor de top te gaan die op 4975 m ligt en zonder last van hoogte ziekte maar wel voorzichtig lopend, want het smalle pad begint enigszins te ontdooien en slipperig te worden. We bereiken de top en genieten van het prachtige uitzicht.
Na al deze indrukken vastgelegd te hebben dalen we weer af via een stukje besneeuwde route die al gauw overgaat in een prima te bewandelen hike pad.
EW had bij een van de strategische gepositioneerde verkooppunten op de heenweg een hoedje gereserveerd en op de terugweg hoeft hij alleen maar af te rekenen want het hoedje lag al voor hem klaar. Ook de rest van het gezelschap schaft hier souvenirs aan zoals Rainbow zand in flesjes en ander gebreid spul.
Na alles bijenkaar zo’n anderhalf uur hiken zijn we weer terug op de plaats van bestemming. We nemen weer plaats in de bus die ons terug rijdt het dal uit naar Ccolcca. Daar genieten we nu van een heerlijk lunch buffet met toetjes.
Daarna keren we terug richting Cusco waar we natuurlijk in de file terecht komen en daardoor tegen schemer weer bij het hotel afgezet worden. Dan hebben we al afscheid genomen van Carlitos die voor z’n volgende tocht kaartjes voor de trein moest gaan ophalen. We bedanken hem voor z’n diensten, ook dit was weer een top gids. Geraldo zet ons moeiteloos af bij het hotel en ook hem bedanken we voor zijn goede stuurkunsten.
Het zit er op, onze rondreis in Peru is voltooid. We pakken onze koffers in en gaan nog dineren in het gereserveerde Mistura op Plaza de Armas. Het eten is zoals gebruikelijk heerlijk en een mooie afsluiting van onze Peruaanse diner avonturen.
We drinken koffie in ons favoriete Italiaanse cafeetje La Ciccolina.
Morgen weer terug naar huis