De dag begint mistig, de omringende bergen zijn omgeven door laag hangende bewolking, maar belangrijk is dat het droog is. Zoals eerder aangegeven gaan we vandaag golfen op Mabel lake Golf & Airpark. Het is maar 11 minuten rijden naar Mabel Lake wat zo’n 42 km lang is en 3 km breed en 115 m diep is gemiddeld. Dus ook hier veel bootjes en vissers.
We rijden de parkeerplaats van de Golfbaan op en parkeren the Beast dusdanig dat het niet de andere parkeerders hindert.
We melden ons bij de Caddiemaster, een uiterst vriendelijke dame, die ons op weg helpt. Natuurlijk is er verse koffie die aan iedere gast die gaat spelen wordt geoffreerd.
De golf uitrusting staat netjes uitgestald en is gesorteerd op dames en heren en van jong naar oud en niveau van speler.
Het reisgezelschap zoekt twee mooie sets uit die de klus moeten klaren vandaag en starten de benzinemotor aangedreven golfcart en gaan onderweg naar Hole 1 waar om 08:18 gestart wordt.
Het is een mooie baan met veel doglegs (baan om een hoekje)
en wat heel interessant is; de holes zijn om een actieve landingsstrip heen aangelegd.
Leden, en dat zijn er nogal wat, hebben de mogelijkheid om per vliegtuig te arriveren en het vliegtuig droog te stallen, in een van de vele hangars die langs de landingsstrip zijn opgesteld.
Het onderhoud van de gras landingingsstrip wordt overigens door de greenkeepers gedaan die mogen rondjes draaien op de landingsbaan met hun grasmaaiers.
We hebben een heel erg leuke golfochtend
en na afloop kopen we nog wat souvenirs bij deze toch wel heel leuke baan.
We gaan onderweg richting Revelstoke waar we aan het Revelstoke Lake staan.
Revelstoke ligt ongeveer tussen Vancouver en Calgary in. De stad ligt aan de oevers van de Columbia River, net ten zuiden van de Revelstoke Dam en vlakbij de vertakking met de Illecillewaet River. Ten oosten van Revelstoke liggen de Selkirk Mountains en Glacier National Park, doorsneden door Rogers Pass, die gebruikt wordt door de Trans-Canada Highway en de Canadian Pacific Railway.
De geschiedenis van Revelstoke is geworteld in de rijke cultuur van de Secwepemc en Ktunaxa, inheemse volkeren die al duizenden jaren in de regio wonen. Deze stammen floreerden in het gebied en waren afhankelijk van de Columbia River voor visserij, jacht en handel. Hun diepe verbondenheid met het land bepaalde hun manier van leven, en de omliggende bergen en bossen werden als heilige plaatsen beschouwd.
De komst van Europese kolonisten halverwege de 19e eeuw betekende een belangrijke verandering. Aangetrokken door de bonthandel en de vooruitzichten op goud, begonnen kolonisten de inheemse gebieden binnen te dringen. De aanleg van de Canadian Pacific Railway (CPR) in de jaren 1880 veranderde het landschap verder. Revelstoke ontwikkelde zich tot een belangrijke spoorwegstad, die het transport van goederen en mensen door het ruige Selkirkgebergte vergemakkelijkte.
Toen de zilver- en loodmijnbouw in de late 19e eeuw een hoge vlucht nam, groeide Revelstoke uit tot een bruisend centrum.
Noorse immigranten brachten het skiën en schansspringen naar Revelstoke, en tegen de jaren 1910 waren er verschillende schansen rondom de stad gebouwd. Revelstoke groeide uit tot een Internationaal centrum voor schansspringen en trok de wereldtop aan voor het jaarlijkse toernooi. Nels Nelsen uit Revelstoke vestigde de wereldrecords op de schans, met 73 meter in 1925.
De stad heeft het Canadese record voor de sneeuwrijkste winter ooit. Op Mount Copeland, net buiten de stad, viel in de winter van 1971-1972 maar liefst 24,47 meter sneeuw. Door de vele sneeuwval in de regio zijn er in Revelstoke vier heliski-locaties en twee catski-locaties. Er zijn talloze berghutten voor off-piste skiën in de omgeving. Revelstoke is tevens een belangrijke bestemming voor sneeuwscooters.
In de zomer zijn mountainbiken, rotsklimmen, wildwatervaren en kajakken populaire activiteiten.
Het Mount Revelstoke National Park ligt net ten noorden van de stad. Revelstoke ligt in een gebied waar vooral zwarte beren en grizzlyberen voorkomen.
Het landschap begint te veranderen en we rijden de bergen tegemoet. Om iedere bocht houden we weer de adem in zulke mooie vergezichten heeft de WHT niet vaak gezien.
We komen aan in Revelstoke
en het is puffend warm, de temperatuur is opgelopen tot 30 graden, dus snel ons verkleden in de The Beast die geparkeerd staat in een lange rij RV’s langs het spoor wat de parkeer spot voor RV’s is in dit stadje.
We duiken het visitors center in om te horen welke do’s en don’s zijn er en welke hikes kunnen we deze dag nog doen en is alles open zo vroeg in het seizoen. We worden erop gewezen dat er grizzly’s en zwarte beren op dit moment in het gebied actief zijn. Dus ga vooral goed voorbereid op stap. We krijgen een paar leuke suggesties die we gaan opvolgen, helaas kunnen we niet naar de top op 1939 m want er ligt sneeuw vanaf 1800 m hoogte. Wel kunnen we hikes doen en daar krijgen we wat suggesties voor.
Voordat we met de hikes beginnen, lunchen we nog even bij Ferravita Kitchen en kopen er weer brood voor de voorraadkast.
Na lunch en boodschappen rijden we de Meadows in the Sky Parkway naar boven. Natuurlijk moeten we voorbij de boswachter die ons waarschuwt voor agressieve beren jegens auto’s en wandelaars en wil natuurlijk weten of we de parkpas hebben, wat natuurlijk het geval is. We mogen door naar boven totdat het is afgesloten dan moeten we the Beast zien te parkeren en vandaar uit kunnen we hiken.
We rijden naar Columbia viewpoint op 1800 m hoogte waar we The Beast parkeren genieten van de prachtige uitkijk op Revelstoke en gaan dan op pad, we duiken al snel het bos in waar we een deel van de summit loop doen, totdat er sneeuw ligt, want dan buigen we af naar de Meadows in the Sky Parkway, die ons dan weer terug brengt naar the Beast.
De hike is best scary want je hoort de beren ritselen in het lager gelegen struikgewas en je komt regelmatig verse berenpoep naast ook poep van herten en longhorns tegen.
We kruisen stroompjes en afgebroken boomstammen en kunnen uiteindelijk niet veel verder doordat er steeds meer sneeuw op de route ligt.
Uiteindelijk besluiten we terug te keren op de trail die ons weer bij de Meadows in the Sky Parkway brengt.
We horen van fietsers die naar boven fietsen dat er al een paar ontmoetingen zijn geweest met beren deze ochtend, gelukkig blijft ons dat bespaard, de WHT zou niet graag een opgewonden Grizzly tegen komen op de trail.
We dalen de Meadows in the Sky Parkway af en stoppen bij de Monashee Lookout. Daar is ook een shelter waar je veilig en beschut kan genieten van je meegebrachte lunch, ook hier een geweldig uitzicht.
uiteindelijk belanden we bij het Nels Nelson Viewpoint. Hier is een eerbetoon aan de lokale man die uiteindelijk in begin 20e eeuw het schansspringen groot maakte in Canada en belangrijk was voor de sport. MJ durft wel in een soort harnas boven het schans springpunt te gaan staan, de WHT weet niet hoe roestig deze constructie is en raadt het haar af, wetende dat ze het toch zal doen.
Na al dit moois aanschouwd te hebben dalen we af naar het Nels Nelson historic area waar we de Soren Sorenson hike doen een korte loop die nagenoeg vlak verloopt.
Daarna vertrekken we richting Martha Creek Provincial Park waar we een mooi plekje aan het water hebben.
The beast is zo geparkeerd en we zetten onze stoelen neer om van de ondergaande zon te genieten onder het genot van een heerlijk koud Canadees wit wijntje.
Daarna wordt er een heerlijk diner door chef-kok MJ in elkaar gezet; coquilles en tonijn steak, beter kunnen we het niet hebben. En als dan de ondergaande zon zich nog net boven de bergen laat zien is het leven goed.
Morgen nog een dag in Revelstoke Park.