We aanschouwen bij daglicht het huis waar we nu logeren, opnieuw geen slechte keuze, een huis met alles erop en eraan.
Aangezien we dicht bij het centrum zitten gaan we ontbijten bij Cafeologica. Het is een kort loopje maar we zien al weer genoeg.
En Cafeologica is ook top.
San Juan Chamula is een stad in de staat Chiapas . Deze stad, evenals de omliggende steden, wordt voornamelijk bewoond door een groot aantal Tzotzils , plaatselijk bekend als Chamulas , dat verwijst naar verschillende Maya-etnische groepen die de bergen van Chiapas bewonen, zoals Tzotzils, Tzeltales, Mames, Tojolabales en Choles.
San Juan Chamula is de hoofdplaats van de gemeente Chamula , gelegen in de hoogste delen van Chiapas, waar pre-Spaanse culturen en gebruiken bewaard zijn gebleven. Hier gaan we de kerk bezoeken.
Vlak voor aankomst bij de kerk zien we gezinnen bij graven zitten. De inwoners geloven dat er een versmelting heeft plaatsgevonden tussen San Juan en de Ajaw, de hoogste Maya priester en dat deze “geïndianiseerde” man op de Tzontehuitz -heuvel ten oosten van Chamula is gaan wonen en van daaruit de zielen van de Chamula’s verzorgt.
De begraafplaats is een merkwaardige plek. De graven hebben geen grafstenen en de kruisen hebben verschillende kleuren. De families nemen plaats bij het graf en communiceren met de spirits.
We parkeren de auto en lopen via de weekmarkt naar de kerk toe. Tegen een kleine vergoeding kunnen wij de kerk San Juan Chamula bezoeken, het is een zeer bijzondere plek. De architectuur van de kerk is koloniaal; zowel het interieur als de buitenkant zijn echter wit geschilderd en de stenen van de oorspronkelijke constructie zijn volledig bedekt.
Bij binnenkomst worden wij overweldigd door de geur van wierook van kopalhars en de rook van duizenden kaarsen. Er zijn geen kerkbanken; verse dennennaalden bedekken de verder lege vloer van voor tot achter. De vloer is bijna volledig bedekt met dennentakken, omdat Chamula’s deze als een heilige boom beschouwen en om voor God te staan, naderen ze hem via de dennenboom en het licht van de kaarsen (die hun pad verlichten). De heiligenbeelden hebben spiegels, en de biecht wordt persoonlijk afgenomen voor een van de heiligen, en de spiegel is bedoeld om de gelovige te laten reflecteren. De Chamula’s zijn ervan overtuigd dat ze niet tegen zichzelf mogen liegen.
Aanbidders verspreiden zich in kleine groepjes. Elke familie maakt een ruimte vrij voor zichzelf en bevestigt een assortiment kaarsen direct op de tegels. Ze laten de kaarsen volledig opbranden tijdens en na hun persoonlijke ceremonies, waardoor er plassen veelkleurige was achterblijven. Aanbidders bidden hardop in Tzotzil, soms huilend en herhaaldelijk een kruisteken makend. Ze drinken Coca-Cola en Pox– het regionale distillaat – en boeren met de bedoeling kwade geesten te verdrijven. We zien dat een familie vergezeld wordt door een curandero die zijn handen op de zieke legt en hen geneest door een levende kip boven het hoofd van de zieke te zwaaien en daarna de kip vervolgens ter plekke te slachten.
De lokale Tzotzil-bevolking staat het maken van foto’s in de kerk niet toe. Degenen die betrapt werden op het maken van foto’s, hebben in het verleden hun camera’s kapot zien gaan. Ook staan er hoge boetes op. Over het algemeen is het respectloos om in Chiapas zonder toestemming foto’s te maken van inheemse mensen.
Voor Moeder Jachthaven is dit een uitzonderlijk zware opdracht die ze met moeite kan uitvoeren. Het is een heel speciale ervaring deze kerk en het is een godswonder dat de WHT geen rookvergiftiging oploopt.
We struinen nog wat over de weekmarkt die een bijzonder karakter heeft vanwege het hoge Tzotzil gehalte.
Na de kerk en de markt is het tijd om te gaan lunchen wat we in San Cristobal doen. Het restaurant heet Dakuni en serveert ons een verrassend maal.
Daarna gaan we wederom op stap, in de middag gaan we nog een grot bekijken. El Arcotete, een z.g. eco-toeristisch park. We parkeren onze auto in de schaduw en wandelen richting grot. De grot is verrassend groot en spectaculair.
Het is kruip door sluip door, door allerlei gangetjes, die op Mexicaan hoogte zijn dus de WHT is blij met z’n hoed want regelmatig schaaft hij met z’n hoofd het plafond. We dwalen wat door de grotten en wandelen wat door het park.
Als het gaat regenen keren we terug richting stad en kopen bij de wall mart BBQ vlees, sausjes en Pan de la Muerta
In het onderkomen aangekomen wordt de BBQ opgestart en wordt met roosteren aangevangen.
ThoLau laat zich niet onbetuigd en wij eten heerlijk op de binnenplaats.
Opnieuw een bijzonder moment en we genieten ervan. Morgen varen op de Rio Grijalva
