Vandaag gaan we een tour doen door de Sumidero Canyon. Het is ongeveer een uur rijden richting Tuxla waar de boten vertrekken richting de canyon. We rijden over de snelweg richting Tuxla en zien weer de gebruikelijke road blocks. Het is opletten geblazen aangezien het gebruikelijk is op de twee-baans weg gezellig in te halen. Zelf rij je dan in de berm terwijl je ingehaald wordt.
Na betaling van de tol arriveren we niet lang daarna bij de launch van de Sumidero Canyon tour.
De Sumidero Canyon is een diepe natuurlijke kloof net ten noorden van de stad Chiapa de Corz. De kloof ontstond rond dezelfde tijd als de Grand Canyon in de Amerikaanse staat Arizona , door een scheur in de aardkorst en de daaropvolgende erosie door de rivier de Grijalva , die er nog steeds doorheen stroomt. De Sumidero Canyon heeft verticale wanden die wel 1000 meter hoog zijn, waarbij de rivier over de 13 kilometer lange smalle doorgang een hoek van 90 graden maakt.
De touroperator gaat pas varen als hij minimaal 17 personen in zijn boot krijgt dus is het wachten op meer touristen. De temperatuur is beduidend hoger dan in San Cristobal dus de WHT vermaakt zich prima.
Na aankomst van meer toeristen is het tijd om te gaan en worden er zelfs twee boten ingezet.
Bij de ingang van de Canyon worden het aantal mensen in de boot gecontroleerd door middel van handopsteking.
We krijgen akkoord om te gaan en el capitano geeft gas op de lollie en we stuiven er vandoor.
Er is veel wildlife te zien; krokodillen in overvloed en spider monkeys die zich langs de rivier ophouden. Iedere keer stoppen we om een waarneming te doen. Om daarna weer door te gaan.
Halverwege de kloof aanschouwen we een waterval die uit de wand lijkt te komen. Het is een van de mooiste watervallen die de WHT heeft gezien, klaarblijkelijk is er veel vis want het wemelt er ook de pelikanen.
De kloof wordt omringd door het Sumidero Canyon National Park, de meeste vegetatie in het park bestaat uit laag tot middelhoog loofbos , met kleine gebieden met gemengd dennen- en eikenbos en grasland.
De stedelijke gebieden en de houtkapindustrie stroomopwaarts van de canyon hebben ernstige vervuilingsproblemen veroorzaakt, met tot wel 5000 ton vast afval dat jaarlijks uit de Grijalva-rivier wordt gehaald. Dit afval hoopt zich vaak op in de canyon vanwege de smalle ligging, de samenvloeiing van waterstromen en de aanwezigheid van de Chicoasén-dam.
Uiteindelijk komen we aan in het noorden van de kloof waar de Chicoasén-dam ligt en het bijbehorende kunstmatige reservoir dat belangrijk is voor de wateropslag en de opwekking van waterkracht in de regio.
Hier eindigt de tour en gaan we op hoge snelheid terug richting launch.
We besluiten in Chiapa de Corza te gaan lunchen en parkeren de auto in het centrum waar we de parkeerwacht een paar pesos geven zodat we zeker zijn dat de auto daar veilig staat.
We lunchen in Zoque Comedor waar we lekkere gerechtjes scoren.
In Chiapa de Corza is men in volle voorbereiding op Dia del Muertos en is het centrale plein versierd met doodskisten, doodshoofden en andere griezelige figuren.
El Dia del Muertos is een traditionele feestdag die voornamelijk op 1 en 2 november wordt gevierd, waarbij familie en vrienden samenkomen om hulde te brengen aan en de dierbaren te herdenken die zijn overleden.
Na al dit moois keren we terug richting San Cristobal waar we chillen en een potje kaart spelen wat voor de WHT en MJ niet goed afloopt, ze worden van tafel gespeeld.
Aangezien er natuurlijk wat souvenirs aangeschaft moeten worden bezoeken we een overdekte snuisterijen markt waar we doodgegooid worden met barnsteen, keramiek en andere typisch Mexicaanse voorwerpen. Moeder Jachthaven scoort hier goed en gaat met een gevulde tas huiswaarts.
In de avond bezoeken we een Indiaas restaurant waar we heerlijk tandoori en butter chicken eten en lassi’s drinken.
Morgen nog eenmaal San Cristobal verkennen.
Prachtig die natuur! Toevallig gister de James Bondfilm gezien waar er ook de Dias de los Muertes werd gevierd met optochten!