Next stop Horta…..

We zijn al vroeg op want deze ochtend vliegen we van Sao Miguel naar Faial, een van de eilanden die te samen met de nabijgelegen eilanden Pico en São Jorge een gebied vormen dat algemeen bekend staat als de Triângulo (Driehoek ).

Het eiland Faial wordt ook wel het Ilha Azul (Blauw Eiland ) genoemd, afgeleid van de geschriften van de Portugese dichter Raul Brandão, vanwege het grote aantal hortensia’s, volgens de WHT hang Peteunia’s, dat bloeit tijdens de zomermaanden.

De Capelinhos vulkaan, gelegen op de meest westelijke punt van het eiland, kan worden beschouwd als het meest westelijke punt van Europa.

Alvorens ons richting vliegveld te begeven, wordt door het reisgezelschap nog even de natuurlijke zwembaden gecheckt die tegen over Sea Views gelegen zijn.

Het is best nog wel bewolkt maar Moeder Jachthaven heeft geen last van kippenvel en doet even aan skinny dipping. Lang hebben we niet want we moeten onderweg richting vliegveld om auto in te leveren en in te checken voor onze vlucht richting Faial waar we in Horta zullen verblijven. De auto leveren weer op dezelfde dodgy place in zonder problemen.

Terwijl we richting vertrekhal gaan krijgen we bericht dat dorpsgenoten Veronique en Peter, die de WHT hebben geïnspireerd met hun plannen voor de Azoren, bij de Enterprise auto verhuur staan in de aankomst hal. Mooi om elkaar toch nog even te zien en leuk om tips en tricks uit te wisselen.

Uiteindelijk checken we in en mogen we plaats nemen met 18 andere passagiers in het propeller vliegtuig die ons met veel lawaai richting Faial brengt. We schampen de flanken van Pico; de berg van het gelijknamige eiland die 2300 meter hoog is.

Bij aankomst is het temperatuurverschil met Sao Miguel duidelijk voelbaar; het is 25 graden. De huurwagen is een barrel van de eerste orde, op het formulier worden zo’n twintig beschadigingen vermeld maar goed het rijdt en dat is de belangrijkste functie. Al gauw rijden we naar Horta, waar ons appartement aan de boulevard tegenover de jachthaven zetelt, waar alle transatlantische jachten voor anker liggen.

We droppen onze koffers en melden ons voor een lunch in Genuino, dit restaurant is van Genuino Alexandre Goulart Madruga, een visser, zakenman en navigator, vooral bekend als de eerste Portugees die, alleen rond de wereld zeilend, Kaap Hoorn overstak op 24 januari 2008, varend van de Atlantische Oceaan naar de Stille Oceaan.

Het restaurant ademt trans atlantisch zeilen uit en overal zie je artefacten.

Na een perfecte lunch gaan we op weg richting Morro de Castelo Branco, deze Morro de Castelo Branco is het resultaat van een vulkaanuitbarsting aan de kust die ongeveer 30.000 jaar geleden plaatsvond.

We wandelen naar de voet van deze rotsformatie en leggen weer het e.e.a. vast op de gevoelige plaat.

Hierna heeft Moeder Jachthaven Porto Varadouro in het vizier waar een natuurlijk zwembad moet zijn. Inmiddels is het behoorlijk warm geworden en moet de dorst gelest worden.

Natuurlijk zijn er altijd tentjes te vinden waar de locals hun sapje komen drinken en zo ook de WHT en MJ.

Porto Varadouro is zeer populair op deze zondag en de WHT heeft best wel problemen om het barrel te parkeren. Gelukkig heeft hij een plekje op de parkeerplaats en kan hij samen met moeder jachthaven zich op zijn badhanddoek neervleien bij de natural pool.

Het water is kristalhelder en de barracuda’s schieten onder moeder jachthaven door terwijl zij zich door de sterke stroming heen worstelt. De WHT heeft nu echt het zomervakantie gevoel terwijl het zweet van hem afloopt.

Na zo’n twee uurtjes vertrekt het reisgezelschap weer, echter soepel wegrijden van de parkeerplaats gaat niet lukken daar twee stoethaspels hun vrachtwagentje op strategische plaatsen (= uitgang) hebben geparkeerd en daarmee er voor zorg dragen dat vele parkeerders niet weg kunnen rijden.

Net voordat er een nieuwe Anjerrevolutie uitbreekt, is een van de daders gelokaliseerd en komt op z’n kaplaarzen op alle gemak z’n vrachtwagen verplaatsen. Goden zij geprezen !

We gaan op weg naar een supermarkt waar wat nodige levensmiddelen in moeten slaan om een soort van ontbijt te kunnen organiseren. Tevens zijn we nog vol van de copieuze lunch dus een licht souper is prima te doen. Echter het vinden van een super die open is op zondag is een uitdaging in een katholiek land als Portugal. Gelukkig brengt Guru licht in de duisternis en weet MJ de WHT zonder mankeren naar een geopende supermarkt te loodsen. De broodnodige levensmiddelen zoals wijn en chips worden aangeschaft, daarna vertrekken we rap richting appartement. We kiezen om rustig in het appartement te blijven want de buikjes zijn nog vol en opnieuw de maagjes vullen zou tot misselijkheid leiden.

Morgen gaan we lopen op een vulkaan en verkennen we de west kust van Faial