Deze ochtend nemen we afscheid van Arequipa, na opnieuw een heerlijk ontbijt worden we opgehaald door een busje die meerdere mensen ophaalt in de de stad.

Het verkeer is Zuid-Amerikaans dus iedereen probeert z’n eigen snelle route te realiseren en toetert er lustig op los.

Vandaag steken we de Reserva Nacional de Salinas y Aguada Blanca over en zullen dat in etappes doen we stoppen op 4400 m daarna op 4600 m om uiteindelijk het hoogste punt van 4910 m te bereiken.

De eerste stop is aan de rand van Arequipa als we een beetje uit de eerste verkeerschaos zijn. De bagnos zijn goed en in de winkel kan je van alles kopen. Zuurstof voor op hoogte en sigaretten voor de verslaving.



Na een korte stop gaan we onderweg, de gids legt uit hoe je coca bladeren gebruikt

en iedereen zit met een gevulde wang de geneugten van coca te ondergaan. Het is ineens een stuk aangenamer op deze hoogte, de Inca’s waren zo gek nog niet. It’s our lucky day we zien de zeer zeldzame Guanacos langs de weg grazen. Ze staan op de rode lijst van de VN dus lucky us. Deze lijken op een Lama maar hebben een zwarte kop en bruin lijf, en de Andes mountain lion vindt hem heel lekker.


Door gaat het en niet al te lang daarna stoppen we bij een mirador waar we Vicuñas spotten en ondanks dat het vluchtdieren zijn komen we zeer dicht bij ze. De locals hier doen een keer per jaar de beesten vangen en scheren waarna alles weer retour natuur gaat; beest en scheersel. Tja want je bent beschermd of niet.





Bij de derde stop schaffen we coca bladeren aan die we nodig zullen hebben op onze hikes.


We rijden klein stukje door naar een plek waar we met Alpacas en Lama’s op de foto kunnen,

deze beesten zij gedomesticeerd i.t.t de vicuñas. We gaan helemaal los met foto’s.



Daarna gaan we echt de hoogte in en genieten van de landschappen







om uiteindelijk te arriveren op 4910 meter met uitzicht op een aantal vulkanen van meer dan 5800 m hoogte.


Het is er snijdend koud en af en toe sproeit er een hagelbui over heen.

Iedere stap die je doet vergt energie en probeer vooral niet vlot door te stappen. Dan begin je onbedaarlijk te hijgen.







De WHT houdt het voor gezien en gaat in de bus zitten, snel gevolgd door de anderen. Langzaam dalen we af de Colca vallei in waar het weer er prima uitziet.

We stoppen in Yanque waar de plaatselijke restaurateur een lunch buffet aanbiedt.

Bijna alle touroperators maken hier gebruik van dus is het er gezellig druk. Er is voor ons een taxi geregeld die ons naar de Colca lodge brengt. Onderweg zien we het liggen en het bevalt ons meteen.

Een luxe onderkomen, we voelen ons er onmiddellijk thuis. EW en Ploffer krijgen de suite en de WHT en MJ krijgen standaard kamer. De standaard kamer is enorm met uitzicht op de Colca river en de suite heeft daar bovenop nog een badkamer waar een heel voetbalelftal in kan poedelen.





De receptie raadt reserveren van het restaurant aan dus de WHT reserveert onmiddellijk het restaurant wat een grote zaal heeft en een meer intiemere, het kleine restaurant. Voor deze avond kunnen we alleen nog maar terecht in het grote restaurant en voor de volgende dag leggen we het kleine vast.We gaan onmiddellijk het terrein verkennen, het is fris, vooral als de zon schuil gaat, spreekt de WHT over winterse temperaturen.
Er zijn thermale baden waar vandaag een buslading Fransen in ligt te weken en luidruchtig met elkaar te praten.

Via een loopbrug over de snel stromende rivier komen we bij een info-center over de condor en de Alpacas. Het lijkt op een soort van kinderboerderij maar is zeer wetenswaardig.






We kruizen de rivier weer via de loopbrug en drinken wat bij de, inmiddels door de WHT tot terminaal omgedoopte pools.

Een deel van het reisgezelschap besluit de terminale poel te bezoeken, de WHT bedankt voor de eer en keert terug richting kamer.


Om 19:00 uur schuiven we aan in de grote zaal van het restaurant en genieten van een puik diner. De zaal is best wel in stijl ontworpen echter geluidswerende maatregelen hadden best genomen mogen worden. Het geavanceerde horloge van de WHT geeft aan dat het niveau boven de 90 dB uitkomt, het geluid van een stationair draaiende straaljager. Gelukkig vergoed het eten veel en zit het reisgezelschap enigszins beschut.

Na afloop keren we terug richting kamer en gaan lekker slapen. Morgen een kleine hike, massage en andere luxe dingetjes.
Prachtig allemaal. Bijzondere reis! Culinaire hoogstandjes zelfs op hoogte 😋 en terminale baden? Dreig je erin gecremeerd te worden? 😅
Thermale baden, heerlijk eten, massages, het blijft toch afzien.