We worden wakker door een stralende zon met bluebird sky. We ontbijten heerlijk buiten en genieten volop.
De kolibries, zoals de Giant Kolibri doen zich tegoed aan de Nationale Bloem van Peru, de Kantuta.
Vandaag hebben we ter eigen besteding en doen we een hike van een paar kilometer waarbij we uit de kloof omhoog lopen en ook weer afdalen. We zullen de 250 hoogte meters afleggen en zo’n 9 km. Peuleschilletje, ware het niet dat de lodge op 3250 meter hoogte ligt en we dus richting 3500 m gaan. Het weer is heerlijk en we starten de hike, na 10 meter is de WHT al z’n ademhalingsoefeningen van Warren vergeten en loopt hij als een briesend molenpaard naar adem te happen en vele inspanning ‘s kuchjes later heeft hij pas z’n ademhaling onder controle.
Veel drinken en als een soort zombie schuifelt hij door het landschap. Langzamerhand gaat het pad meer omhoog en wordt het serieus stijgen, gelukkig heeft het reisgezelschap geen last van de hoogte. We spotten spectaculaire bloempjes soms zo groot als een speldeknop.
De eerste stop zijn de Uyo Uyo ruines. Uyo Uyo was een verspreid dorp van de Kollawas dat later bewoond werd door de Inca’s die hun stenen bouwwerken een betere afwerking gaven. Tijdens de inname van Toledo werd het dorp met zijn inwoners platgebrand door kapitein Looe de Suazo: een dorpeling overleefde en sprak een vloek uit over de conquistadores; de heilige coca plant veranderde in een doorn en het water droogde op.
We lopen door richting Catarata de Cayracucho, we komen tot aan de voet van de waterval en we hebben een prachtig zicht op de vallei.
We keren weer terug en lopen richting het ranger station waar we de toegang moeten betalen en uitleg krijgen over de verschillende soorten granen en Uyo Uyo.
We lopen verder en onderweg ontmoeten we een gezin onderweg naar huis
Twee vrouwen die kruiden en groenten verzameld hadden
Idem dito twee mannen
En we komen een huis tegen wat niet te koop is. De WHT zou zeggen tegen ieder aannemelijk bod !
We steken de rivier over en vervolgen onze tocht richting Yanque. We besluiten niet te stoppen en door te lopen naar de hangbrug bij de Colca lodge;
we worden opgejaagd door een onweersbui en we moeten om 17:00 u in onze badjas en ondergoed bij de massage salon zijn.
Dus we zetten er de gang in en net voordat het onweer losbarst zitten we in de beschutting van de terminal pool bar.
Om scherp 17:00 u melden we ons bij de receptie voor een massage beurt; de WHT kiest voor intens en dat had best een tandje minder gekund.
Na ons verkleed te hebben en ons ondergoed verruilt te hebben voor heuse passion killers, worden we meegetroond naar een soort opbaar centrum,mwaar we kennismaken met onze masseuses. Deze Peruaanse dames weten alles van spieren en hoe deze op de juiste wijze te activeren. ze gaan aan de slag en gelukkig hoort de WHT geen kreten van pijn dus het zal wel goed gaan met het reisgezelschap.m
Desalniettemin is het heerlijk na zo’n intense hike onder handen genomen te worden. Verkwikt komt het reisgezelschap weer boven water en spoed zich naar de kamer om zich gereed te maken voor een diner in het kleine restaurant.
Het heeft de ambiance van een stilte coupé en de WHT probeert te fluisteren.
We hebben een heerlijke avond en de eerste minuten van de hike zijn we alweer vergeten. We keren terug richting kamer en schieten onderweg nog wat sterren.
Het was een mooie dag. Morgen Condors kijken
Prachtig!
💪