Voor dag en dauw nemen we de boot terug naar het vaste land waar de taxi richting Cheow Lan meer op ons wacht.



We arriveren op de pier en de hotel tuk tuk staat gereed om ons met bagage en al van de pier af te rijden.



Daar aangekomen wordt de bagage overgeheveld en installeert het reisgezelschap zich op de achterbank en kan de twee uur durende rit gaan beginnen. De reis gaat comfortabel, voornamelijk over 4-baanswegen,



we maken nog een stop bij de plaatselijke seven eleven en voordat we het door hebben, arriveren we bij de Ratchaprapha pier waar de gids met longtail boat op ons wacht.



Met Ruab, zoals de gids heet gaan we de komende 48 uur optrekken en hij gaat ons een kijkje in de jungle van National Park Khao Sok geven. We schepen ons in en maken ons klaar om te vertrekken. Ruab heeft de nodige Baht’s van ons ontvangen waarmee proviand ingeslagen kan worden. Dan is het tijd om weg te gaan en gaan we het Cheow Lan Lake op.





Cheow Lan Lake of Rajjaprabha Dam Reservoir, is gelegen in het Khao Sok Nationaal Park. De Rajjaprabha-dam, wat ‘licht van het koninkrijk’ betekent, kreeg zijn naam in mei 1987 van de koning tijdens de openingsceremonie ter gelegenheid van zijn 60e verjaardag.

Het is een kunstmatig meer van 185 vierkante kilometer, begonnen in 1987 met de bouw van de Rajjaprabha-dam door de Electricity Generating Authority of Thailand (EGAT). Het meer was een oud tropisch regenwoud. De scholen, huizen en tempels van de oorspronkelijke dorpen liggen nog steeds perfect bewaard op de bodem van het meer, onder een waterdiepte van wel 90 meter.
Het duurde ongeveer een jaar om het 185 vierkante kilometer grote stroomgebied volledig onder water te zetten. Om dit grote gebied te overstromen, werden 385 gezinnen uit het dorp Ban Chiew Lan herplaatst. Er werden mogelijkheden gecreëerd voor de rubberteelt en andere landbouwactiviteiten, samen met de nodige trainingsprogramma’s en kredietfaciliteiten om het inkomen van de boeren te waarborgen. Er vond een herplaatsing van dieren plaats per boot en helikopter om te voorkomen dat ze zouden verdrinken of verhongeren op de nieuw aangelegde eilanden.
De flora en fauna is talrijk en De Wormholetraveler en Moeder Jachthaven hopen natuurlijk zoveel mogelijk beessies te spotten. Nou dat begint goed want we zijn nog maar 10 minuten onderweg of we zien de eerste eagle al in de boom zitten

en vlak daarna stuurt Ruab z’n longtailboot een inham in waar klaarblijkelijk een olifant na het consumeren van een half bos, afkoeling in het meer zocht.

De motor gaat uit en de laatste 200 m glijden we naar de plek waar het beest is gespot.





Op een gegeven moment komt er een slurf boven het water uit en de eerste reactie van de WHT is het is een jonkie die daar aan het poedelen is, maar dan komt het grootste deel van het beest boven water en is het toch wel heeeel groot.
Het beest speelt wat met een oude boomstam en is lekker aan het poedelen. Het is een bijzonder gezicht om dit beest in z’n natuurlijke habitat te observeren. Je realiseert je niet dat waar hij in het water staat al zo’n 5 m diep is.
Het schijnt wel een bijzonder moment te zijn want zelfs de gids is foto’s aan het nemen. Dat belooft wat voor de komende 2 dagen. Na een tijdje wordt er doorgevaren we zien in de verte drijvende Vinex wijkjes met vrije sector bungalows maar we blijven gestaag doorvaren af en toe stilhoudend voor wat vermeend wildlife wat bij nadere inspectie of gevlogen is of toch niet is. Onze gids heeft scherpe ogen want hij spot op grote afstand apen en vogels die als de WHT er boven op zit nog niet ziet.



Uiteindelijk arriveren we in ons drijvende sociale woningbouw wijkje waar we aanleggen en inchecken.



De bagage wordt door het personeel middels een hondje met een krat over een soort plankier parcours naar het drijvende huisje gebracht. Net voordat we bij het huisje arriveren ziet de eerste bediende kans om bijna met bagage en al de plomp in te gaan. Met een uiterste krachtsinspanning houdt hij zich staande en voorkomt dat de bagage van het reisgezelschap op de bodem van het meer komt.

We inspecteren de kamer en zetten onze spullen neer het is er loeiheet want de stroom gaat alleen maar aan tussen 18:00 en 06:00, dus airco en verlichting alleen maar dan.


We genieten eerst van een lunch uit de gaarkeuken waarna we rustig kunnen bijkomen van de eerste indrukken.


Om drie uur schepen we weer in en gaan we onderweg naar een hike plek.




We tuffen weer over het meer en ja hoor onze gids spot activiteit in de kant; opnieuw olifanten alleen dit keer alleen maar geweld en gekraak maar zien ho maar.
We gaan door en arriveren bij de hike-plek waar we voor een korte hike de bush ingaan

en direct enge spinnetjes en rare kruipers ontdekken.






Het heeft hier geregend maar nu is de zon tevoorschijn gekomen en is de luchtvochtigheid naar bijna 100% en worden we letterlijk gekookt. Het is niet de lengte van de hike maar de omstandigheden die het zwaar maken; we zijn binnen de kortste keren doorweekt.

Na een tijdje gespeurd te hebben vertrekken we weer en gaan op weg naar een grot, de Pra Kai Petch Cave


waar we zonder helm naar binnen mogen; een georganiseerde groep kreeg Heijmans bouwhelmen op en bij het niet dragen van de helm ze bij ernstige stoot incidenten niet mee terug genomen zouden worden aldus de gids.

Wij volgen Ruab naar binnen en maken een aangepast rondje en niet veel later staan we al weer buiten wat prima is, we komen voor de beessies en niet voor de toeristische grotten.





Buiten de grot proberen de apen de WHT te stressen, ze loeren op z’n tas en hoed maar de WHT is alert.

We gaan weer onderweg en Ruab demonstreert z’n skills; op ongeveer een kilometer afstand ontwaart hij een solitaire aap op een tak,



daarna zien we de belangrijkste rotsen van het Cheow Lan meer, de drie broers. Khao Sam Kler, in het Thais betekent sam kler “drie metgezellen” of ” drie vrienden ” , een eenvoudige verwijzing naar de drie kalksteenformaties die samen boven het water uitsteken. Er is ook een lokale legende verbonden aan het gebied. Volgens de overlevering trok er ooit een huwelijksstoet door de oude vallei voordat het stuwmeer er was. Drie ceremoniële offerschalen zouden de formaties zijn geworden die nu bekend staan als Khao Sam Kler, vandaar dat de rotsen soms ook wel Khao Khan Mak worden genoemd.




Na een korte fotostop gaan we verder om nog even bij de olifanten te stoppen die nog steeds aan het raussen zijn in het bos, maar te voorschijn komen, nee, dat gebeurt niet.
Dus eindigen we vandaag weer bij ons dorp waar het tijd is om te gaan dineren.

Helaas heeft MJ de ziekte van Montezuma, gekregen moet er regelmatig voor een toiletstop gehalteerd worden, wat niet echt handig is in de Bush met wilde dieren. Gelukkig heeft de kantinejuffrouw een middel er tegen. Volgens de WHT kan je er ook een binnenband mee vulcaniseren maar gelukkig helpt het MJ een beetje.

Het diner is voor de WHT prima, MJ daarentegen neemt wat droge rijst en heldere soep.

Daarna gaan we met de kippen op stok en genieten van de geluiden van de jungle.
Wat geweldig die olifant in het water!!!
Wat sneu voor Marina, hadden jullie geen immodium mee?
ORS en Imodium maar daarbij ze nog niet aan