Het avontuur in Cheow Lan Lake zit er op dus de koffers zijn weer ingepakt en bij dag en dauw zijn we klaar om te vertrekken. Eerst gaan we van een spectaculaire zonsopgang genieten op het meer; we schepen ons in en varen naar een plek waar we de zon boven het karst-gebergte uit zien komen. Nou we hebben geluk want op het moment suprême is er een gat in de bewolking en wordt de zon zichtbaar en ook de toppen om ons heen worden beschenen.







Na al dit ochtendgloren gaan we terug om te ontbijten en uit te checken.





Ruab heeft z’n zondagse outfit aan want hij gaat terug naar huis, voor de komende week geen klanten. We hebben afgesproken rond 10 uur op de pier afgezet te worden want daar worden we rond 10:30 opgehaald door een grab. Dus we hebben nog even voordat we gedropt worden. Na iedereen nog good luck gewenst te hebben schepen we ons in en gaan op weg richting Ratchaphrapha pier.



We tuffen langs de kant en proberen weer wildlife te spotten. We varen een zijarm in die we nog niet bevaren hebben, maar nog steeds 0 op request. Dan spotten we fruitbats ook wel vliegende honden genoemd. We treffen een kolonie aan van wel duizenden en sommigen cirkelen rond.

Na een kleine pitstop op een onbewoond (denken we ) eiland treffen we een boom aan met neushoornvogels, dit keer de dubbel-hoornige neushoorvogel. We zitten pole position want het zijn er best wel veel.

Na al dit natuurgeweld ruikt Ruab de stal en vaart op tempo naar de pier. Daar aangekomen danken we hem voor z’n diensten. En, terwijl hij gaat parkeren, sjouwen wij de bagage van de pier af richting grab pick up point.



De WHT heeft inmiddels gevraagd of de grab eerder kan komen wat gelukkig kan. Na een tijdje arriveert de grab en de dame in kwestie kan alleen maar ergens achteraf parkeren en kan pas na 5 minuten wegrijden in verband met een brandstofslottijd. Een vaag verhaal maar daar kom ik later in dit verhaal op terug lieve lezertjes.





We gaan onderweg naar ons volgende onderkomen wat aan de ingang van het Khao Sok national park ligt. Het is een uur rijden want we moeten om het meer heen. Na een prima rit arriveren we bij het opgegeven drop punt maar daar is niet het resort. We gebaren naar de chauffeuse dat het resort waar we voor staan, good view resort, niet het resort is waar we moeten zijn. Dan ontwaren we een bord met de naam van ons resort, Unseen Resort, en blijkt dat we nog een dirt road de bush in moeten rijden.

Na het passeren van twee uiterst smalle bruggetjes rijden we het erf van het resort op. Aangezien het nog ver voor incheck tijd is ontstaat er wat paniek bij het aanwezige personeel die de Engelse taal nog niet geheel machtig zijn. Gelukkig aardigere snel de twee piepjonge eigenaren van het prachtige paradijsje. Wat blijkt, de jongedame, net afgestudeerd in Toerisme aan de universiteit, is dochter van de eigenaren van het Good view resort en is een half jaar geleden begonnen met het uitbaten van dit resort. Haar partner, afgestudeerd in aviation, runt het samen met haar.

Natuurlijk is de kamer gereed en worden we al snel ingecheckt en krijgen kamer 1, lucky number !

De kamer is van alle gemakken voorzien en smaakvol ingericht.



Jammer dat we hier maar een nacht blijven dus gaan we zoveel mogelijk beleven.
We boeken een nacht Safari en verkassen daarna naar het zwembad wat geshared wordt met het ouderlijk resort. Het water is te koud voor woorden direct geïmporteerd uit Alaska. De WHT dipt en is gelijk genezen. MJ daarentegen is in haar element en leert en passant een Duitse vrouw zwemmen.

Uiteindelijk keren we via een loopplanken parcours terug bij lucky number 1

waar we lunchen


en daarna relaxen en genieten van het passerende onweer totdat het donker wordt.
We worden opgehaald door een gids die samen met ons een twee en een half uur durende hike safari gaat doen. Gelukkig is het onweer net gestopt en klimmen we droog in de achterbak van de truck die ons naar de ingang van het park brengt.

Na wat administratieve plichtplegingen kunnen we beginnen.

Wij zijn niet alleen maar gelukkig is de gids een ervaren kundige gids die de menigtes weet te ontwijken. Hij bezit een soort infrarood ogen want in het donker weet hij keer op keer iets te spotten. We zien diverse slangen, wandelende takken, fluorescerende schorpioenen en tarantulas en een huntsman met prooi.



Kortom een vruchtbare avond en het loopt al tegen negenen, als we retour dorp gaan om nog wat te eten. We worden gedropt bij Pawn Restaurant waar de mensen in de rij buiten staan.

We zouden om tien uur met de laatste shuttle terug keren richting resort maar dat gaat niet goedkomen. De keuken logistiek is van dien aard dat al het bestelde een voor een gemaakt wordt. Gelukkig komen er drie tafels vrij en behoort het reisgezelschap tot uitverkorene om plaats te nemen. We nemen een curry met rijst om te sharen om maar snel het eten te krijgen. Helaas duurt het tot na tienen voordat het eten eraan komt.

Gevolg we laten het resort weten dat we zelf een taxi regelen en besluiten een grab te bestellen, echter wat blijkt, grab is in dit gebied illegaal, want hier heeft de taxi-mafia de macht. We vragen de eigenaresse van Pawns een taxi te bellen wat ze prompt doet.
Bij navraag over de prijs zegt ze maak je geen zorgen ik heb de baas van het resort gebeld en die komt je halen, doet ie altijd. We voelen ons behoorlijk ongemakkelijk als even later de eigenaar van Unseen resort, al in pyjama, ons komt ophalen. Onze excuses wuift ie weg. In 5 minuten zijn we terug in het resort en gaan de lichten uit.

We pakken onze koffers weer in, morgen een lange rit en boottocht naar Ko Mook in het zuiden.
Wat een enerverende dag weer !! 👍👍