Vanochtend gaat de wekker om 05:20 want we gaan om 06:15 met de grab naar het kantoor van Co van Kessel. Redelijk fris meld de WHT zich tesamen met MJ in de eetzaal om er dan achter te komen dat de boeking exclusief ontbijt was, of het reisgezelschap 380 Bhat wil aftikken. Gelukkig staat de Grab op het afgesproken tijdstip voor de deur en kunnen we onderweg naar Co van Kessel.
Co van Kessel was een Nederlandse pionier en ondernemer die bekend werd door de oprichting van de beroemde fiets- en boottours in Bangkok, Thailand. Hij verhuisde naar Thailand en startte ruim 30 jaar geleden een eenmanszaak met unieke fietstochten door de verborgen steegjes, kreekjes, markten en kanalen van Bangkok.
Helaas overleed hij op 15 juli 2012 na een langdurig ziekbed.
Zijn levenswerk wordt sindsdien voortgezet door zijn team (mede-opgericht en geleid door Chanmanee Phonphakdee). Het bedrijf organiseert nog steeds tours in Bangkok en Chiang Mai. Bekende onderdelen van het aanbod zijn onder meer de Co Classical (3 uur fietsen), Co Combo(5 uur fietsen en boot) en langere dag- of avondtours.
We arriveren op tijd bij het kantoor waar de boeking wordt gecheckt en we moeten wachten op de overige deelnemers. Precies om zeven uur blijken we met z’n zevenen en twee gidsen op weg te gaan.
De fietsen zijn human powered en de remmen zijn niet overmatig sensitief.
Een gids genaamd Wan gaat op kop en geeft aan of we links dan wel rechtsaf gaan en een gids genaamd Wakim, als bezemwagen en daar waar nodig als klaar-over als we moeten oversteken.
Ze gebruiken hun gele petten om het verkeer erop te attenderen dat er een stelletje idioten op fietsen door het verkeer gaat. We beginnen in Chinatown waar we onmiddellijk onze stuur- en remkunsten kunnen etaleren. Het zijn steegjes en weggetjes die stuur breed zijn en tegenliggers, voornamelijk scooters, moeten vol in de remmen om aanrijdingen te vermijden. Gelukkig zijn er spiegels zodat je weet wat er om de hoek aankomt.
De Chinatown van Bangkok is een van de grootste Chinatowns ter wereld. Het werd gesticht in 1782 toen de stad de hoofdstad werd van het koninkrijk Rattanakosin en diende als thuisbasis voor de voornamelijk Teochew- immigranten, die al snel de dominante etnische groep in de stad werden.
Oorspronkelijk een wildernisgebied buiten de stadsmuren, groeide Chinatown in de late 19e en vroege 20e eeuw uit tot het commerciële centrum van Bangkok. Sindsdien is de betekenis ervan echter afgenomen, omdat de commerciële activiteiten zich na de uitbreiding van de stad naar elders hebben verplaatst. Tegenwoordig fungeert het als een centrum van de Chinese cultuur, met talloze winkels die traditionele producten verkopen, en staat het vooral bekend als een culinaire bestemming.
Na Chinatown steken we de rivier over en bezoeken een tempel waarin ook Chinese invloeden te zien zijn.
Wat Kanyalanamit, de tempel aan de Thonburi- oever van de Chao Phraya-rivier. De tempel werd in 1825 opgericht door Chaophraya Nikonbodin, een rijke Thaise Chinese handelaar, die de tempel aan Rama III schonk.
De wijdingszaal staat prominent op de rivieroever en herbergt het enorme Boeddhabeeld Phra Buddha Trai Rattananayok, in het Thais beter bekend als Luang Pho To en onder de etnische Chinezen als Sampokong. Het werd ooit beschouwd als het grootste Boeddhabeeld in Bangkok. Hier worden Boeddhabeelden vereerd als representaties van zowel de Boeddha als de Chinese admiraal Zheng He. Thaise mensen en mensen van Chinese afkomst geloven stellig dat het betuigen van respect aan deze beelden voorspoed, geluk en veilige reizen gedurende het hele jaar brengt. Dus de WHT en MJ doen natuurlijk hetzelfde om een soort derde reisverzekering af te dwingen.
Thailand is overwegend boeddhistisch, alleen in het zuiden tref je ook moslims aan. Na een mooi fietstochtje in een veel groenere omgeving dan aan de overkant van de rivier stoppen we bij een piertje waar we aan boord gaan van een long-tail boot.
Deze boten worden voortgedreven door een vrachtwagenmotor die op vernuftige wijze als buitenboordmotor is geïnstalleerd.
We moeten onze zwemvesten aan doen, volgens de gids, omdat de politie dat vereist, als we te water raken is het beter deze vesten uit te doen want ze werken van geen meter. Het gebied waar we doorheen zoeven bestaat uit allerlei kanalen. We kijken onze ogen uit, vissen zoeken een goed heenkomen en af en toe moet de kapitein de 20 m lange boot langs andere boten laveren wat hem overigens goed af gaat.
We houden stil bij een mega Varaan die ratten, kippen en loslopende honden eet. Heel gevaarlijk volgens one one.
Ook dit overleven we, we arriveren weer bij een pier waar we opnieuw aan boord gaan van een long-tail boot. Dit keer verplaatsen we ons via kanalen en de rivier richting Co van Kessel office.
Na een mooi tochtje gaan we weer aan land en fietsen dieper de polder in.
Via sluipdoor kruipdoor weggetjes, rijden we ogenschijnlijk de tuin van een huis binnen waar we de fietsen parkeren en naar binnen gaan.
Wat blijkt we zijn in een home restaurant waar lunch hebben, het is negen uur maar de WHT kan wel wat gebruiken. Er wordt allerlei heerlijks op tafel gezet en we verzoeken om ‘Mai Pet’ oftewel minder spicy. Dat is goed gelukt want niemand z’n keel begint te schroeien. Na heerlijk gegeten te hebben is er nog tijd voor een vers fruit hapje en dan gaan we weer onderweg.
Het is nu niet alleen smal maar ook het ontbreken van een berm maakt het dubbel zo gevaarlijk. Je zou denken geen tegenliggers, nou dat hebben we mooi fout, scooters te kust en te keur.
We stoppen bij nog een tempel om daar gebakken banaan en gebakken rijst koekjes te verorberen alsof we niks gegeten hebben.
Waar we even later aankomen. We sluiten af met luid applaus voor de gidsen en we regelen snel een grab want we willen de koninklijke botenparade die in de middag vaart niet missen.
Bij het hotel aangekomen droppen we onze spullen en laden snel de camera’s want zoiets bijzonders en zeldzaams willen we niet missen.
Inmiddels zijn er honderdduizend mensen op de been en minstens zoveel politie, militairen, pers en hoogwaardigheidsbekleders. De tribunes zijn tjokvol met mensen en de WHT en MJ kunnen ternauwernood zich staande houden in de strijd om een plekje.
Moeder Jachthaven laat zich niet afschrikken door de eerste de beste beveiliger en mag op een standby bankje zitten. Natuurlijk is er sprake van een Marinaatje als even later blijkt dat alle zestig plussers een plek op pole position krijgen. MJ heeft zelfs geregeld dat de WHT uit het publiek gehaald wordt en naar zijn plek begeleid wordt. Ook een dame die 4 uur heeft gereisd om de koning te zien maar geen 60 plus is mag door zware interventie van MJ naast MJ zitten. Heel bijzonder allemaal. Waarschijnlijk wisten ze dat MJ de boottocht van koning Willem in Rotterdam heeft georganiseerd….
In aanloop naar de parade wordt er van alles uitgedeeld aan de mensen op het vip deck; wattenstokjes met een soort ammoniak om de muggen te verdrijven, ingevroren tissues om op het voorhoofd te leggen, flesjes water en last but not least rijst met vlees en spicy rode saus. Verzorging van de wieg tot het graf.
De rivier is minutieus schoon gemaakt; ieder takje en ieder plastic flesje zijn uit het water gevist, dit wordt by the way iedere dag gedaan maar voor deze belangrijke gebeurtenis extra grondig.
De pers is massaal uitgerukt en doet integraal verslag van het spektakel.
De koninklijke praalbotenprocessie van Thailand is een ceremonie van zowel religieuze als koninklijke betekenis die al bijna 700 jaar plaatsvindt. De koninklijke praalboten zijn een combinatie van vakmanschap en traditionele Thaise kunst. De koninklijke praalbotenprocessie vindt zelden plaats en markeert alleen de belangrijkste culturele en religieuze gebeurtenissen. Dus we hebben geluk mag je wel zeggen.
De koninklijke praalbotenprocessie bestaat tegenwoordig uit 52 praalboten: 51 historische praalboten en de koninklijke praalboot, de Narai Song Suban, die koning Rama IX in 1994 liet bouwen. Het is de enige praalboot die tijdens het bewind van koning Bhumibol werd gebouwd. Deze praalboten worden bemand door 2082 roeiers.
De processie vaart de Chao Phraya-rivier af, vanaf de koninklijke aanlegplaats Wasukri in het district Dusit in Bangkok, langs de Tempel van de Smaragdgroene Boeddha , het Grote Paleis , Wat Pho , en komt uiteindelijk aan bij Wat Arun.
Het is zeer indrukwekkend in slagorde, volledig synchroon roeiend, trommelend en strijdkreten roepend komen de boten eraan.
Op het moment dat de koninklijke boot er aan komt begint het volk “Song Phra Charoen” te scanderen.Een klagend geluid wat op grote extase wijst.
Zo langzaam als de boten voorbij gaan zo snel gaat iedereen weer weg du moment de boten gepasseerd zijn. Iedereen plaatst zijn plastic stoel netjes op elkaar en voordat de WHT het doorhad was de menigte verdwenen.
MJ slaat haar slag in de chaos met het nemen van fotos van allerlei belangrijke personen die zowel de Elfstedentocht als de Avondvierdaagse gedaan hebben gezien het aantal medailles die ze op het revers hadden gespeld.
We keren terug naar het hotel waar we uitblazen van de inspanningen om daarna bij het beste curry restaurant van Bangkok te gaan eten. Het was verrukkelijk,
daarna een drankje op het terras en mensen kijken.
Het is al laat als we terug slenteren richting hotel. Morgen een cultureel dagje.
