Over een verstopte Grizzly en een opdringerige Wapiti

We zijn al vroeg wakker als we de Canadian Pacific Railway Train vlak langs de campsite horen gaan.

De WHT vindt het zo’n mooi geluid; zo’n trein is zo’n 3 km lang, is 6 meter hoog (dubbele containers op elkaar) en weegt in totaal zo’n 9,2 miljoen kilo. Gelukkig is er vannacht geen trein langs gekomen maar nu in de vroege ochtend komt de CPR voorbij. We ruimen The Beast op en gaan onderweg richting Banff.

We draaien Hwy 1 op en gaan onderweg, het weer is een soort van lekker zo’n 20 graden met af en toe een lekker zonnetje, kortom goed om er op uit te gaan. We zijn net op kruissnelheid van 100 km/u als de WHT in een flits een beer spot in de berm. We gaan in de ankers en met gevaar voor eigen leven rijden we op de vluchtstrook voorzichtig een stukje terug om een goed beeld van het beest te krijgen. Het blijkt een moeder Grizzly te zijn met jong. Wat een geluk dat we deze twee spotten. De WHT heeft moeite om MJ binnen The Beast te houden want de subjectieve veiligheid van MJ is gebaseerd op het feit dat zij denkt dat het wel niet zo vaart zal lopen als ze uit stapt om een wat betere foto te maken. Dus niet de WHT doet de deuren op slot zodat MJ niet kan ontsnappen.

Op een gegeven moment zijn we wel uit gefotografeerd en gefilmd.

We rijden weer de snelweg op en rijden naar Banff. Al pratende besluiten we om niet terug te keren richting Lake Louise maar een campsite in Banff te zoeken. MJ heeft gelezen dat de tunnel mountain trailer court campground hoge reviews heeft en we besluiten daar heen te gaan. We hebben geluk we weten een plek te verkrijgen die full service is. En bovendien krijgen we de gereserveerde tweede dag op lake Louise gestorneerd. Helemaal top. Op de plek aangekomen gaan we eerst ontbijten en gaan dan weer onderweg naar Banff.

Het is een hele toer The Beast te parkeren maar zoals gebruikelijk hebben we een Marinaatje waar we precies in passen.

Banff is een zeer toeristische plek met natuurlijk prachtige vergezichten en een toeristisch centrum met winkels en galeries.

De locatie van Banff wordt al minstens 10.000 jaar onafgebroken bewoond door First Nations . De plaats waar de stad nu ligt, was de locatie van een nederzetting van de Interior Salishan, die zowel een winterdorp als een handelspost was.

De stad Banff werd voor het eerst gesticht in de jaren 1880, nadat de transcontinentale spoorlijn door de Bow Valley was aangelegd. De nederzetting Banff werd ontwikkeld nabij het treinstation als servicecentrum voor toeristen die het park bezochten.

In 1985 werd Banff National Park door de Verenigde Naties , als onderdeel van de Canadese Rocky Mountain Parks , uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed .

We struinen er wat rond maar merken dat we snel uitgekeken zijn.

Aangezien we willen lunchen vertrekken we richting The Fairmont Banff Springs Golfclub, daar aangekomen krijgen we een leuke tafel en hebben een mooie lunch,

na afloop kopen we nog wat cadeautjes en vetrekken richting Campsite.

We stoppen onderweg bij de Bow River die behoorlijk gezwollen is en best wel spectaculair eruit ziet.

Onderweg spotten we een Wapiti die zich tegoed doet aan wat groen om uiteindelijk te arriveren bij de campsite.

Daar gaan we een hike doen die om de campsite heenloopt en onder andere het Hoodoos viewpoint aandoet.

De Hoodoo of aardpiramide, is een geologisch verschijnsel ontstaan door erosie. Ze ontstaan op plaatsen met zachte gesteenten die bedekt zijn door hardere gesteenten in een omgeving waar veel erosie is. De erosie verwijdert het zachte gesteente behalve op plaatsen waar een restant van het bovenliggende hardere gesteente achterblijft. Het zachtere gesteente in de omgeving erodeert steeds dieper weg waardoor op de plaats met het restant harder gesteente uiteindelijk een piramide- of pijler vorm kan ontstaan. Het blok hard gesteente op zo’n pilaar kan daarbij los komen te liggen en er na verloop van tijd af vallen waarna het restant van het zachtere gesteente door voortgaande erosie verdwijnt.

Het is een mooie hike met mooie uitzichten en verassende ontmoetingen met Wapiti’s, die om de dooie dood niet bang zijn voor de WHT. Op een gegeven moment moet de WHT vrij dicht een Wapiti passeren en dat is toch een spannend momentje, deze mini elanden kunnen aardig uithalen als ze denken dat hun kalf bedreigt wordt. Met een licht verhoogde hartslag passeert de WHT het beest zonder noemenswaardige problemen.

Net als we klaar zijn met de hike en het alweer begint te schemeren begint het ook te regenen. We trekken ons terug in the Beast waar we de laatste voorraden opmaken. Een vissoep voor de WHT met toast en yoghurt voor MJ.

Daarna beginnen we met inpakken want morgen reizen we door naar Calgary waar we in de namiddag terugvliegen naar Nederland.