Glacier Bay

Vandaag gaan we Glacier Bay bezoeken, maar we beginnen met een ontbijt in de hut, heel relaxed en eigenlijk wel decadent.

We zien door de patrijspoorten dat in een gecontroleerde aanvaring de rangers aan boord worden gebracht.

Zij zullen ons begeleiden tijdens ons bezoek aan Glacier Bay. We begeven ons richting Crow Nest op de 9e verdieping waar de rangers lezingen geven en waar je leuke kadootjes kunt kopen.

We leren dat Glacier Bay Basin ligt in het zuidoosten van Alaska. De huidige gletsjers beslaan een gebied van 3560 km² en vormen 27% van het parkoppervlak. Tot begin 18e eeuw was het gebied één grote, massieve gletsjer. Deze is sindsdien teruggetrokken en uitgegroeid tot het grootste beschermde waterpark ter wereld. Glacier Bay, aan de Golf van Alaska, stond vroeger bekend als de Grand Pacific Glacier , met een dikte van ongeveer 1200 meter en een breedte van circa 32 kilometer . In de afgelopen 200 jaar hebben de gletsjers zich teruggetrokken, waardoor 105 kilometer oceaan bloot kwam te liggen . Daarbij zijn 20 andere gletsjers achtergebleven.

Glacier Bay heeft vele vertakkingen, inhammen, lagunes, eilanden en kanalen die mogelijkheden bieden voor wetenschappelijk onderzoek en een visueel spektakel. Daarom is het gebied populair als bestemming voor cruiseschepen tijdens het zomerseizoen. Er zijn echter beperkingen opgelegd door de National Park Service met betrekking tot het aantal schepen dat per dag mag varen: maximaal 2 cruiseschepen en 25 privéschepen.

Er zijn meer dan 50 benoemde gletsjers (zowel getijdegletsjers als landgletsjers); 10 getijdegletsjers – één in de oostelijke arm van de baai en alle andere in de westelijke arm – bereiken de kustlijn en kalven om ijsbergen te vormen in Glacier Bay. Zeven van deze gletsjers worden beschouwd als actieve getijdegletsjers. Dit betekent dat ze in ijsbergen breken en met een donderend geluid en grote golven in zee vallen. De McBride-gletsjer is de enige getijdegletsjer in de oostelijke arm, op een afstand van 74 km van Bartlett Cove. Van de andere gletsjers op de westelijke arm bevindt de Johns Hopkins-gletsjer zich het verst van het uiteinde. 117 km van de ingang van de baai, terwijl de Margerie-gletsjer zich op ongeveer 102 km afstand bevindt.

De Tlingit’s, de oorspronkelijke bewoners, beschouwen Glacier Bay als hun heilige thuisland. De mondelinge overlevering van de stammen bevestigt dat ze werden verdreven en naar het zuiden migreerden toen de gletsjer oprukte. Ze keerden terug naar het gebied toen de gletsjer zich in de jaren 1880 terugtrok. Seizoensgebonden jagen, verzamelen en vissen vormden hun manier van leven, georganiseerd rond een centraal dorp met wisselende vis- en jachtkampen.

Na al deze informatie gaan we aan dek waar we van alles en nog wat waarnemen; dolfijntjes, porpoises, walvissen, zeeotters en zeeleeuwen.

Langzamerhand zien we ook drijfijs voorbij komen en wordt het kouder aan dek.

We maken een rondje bij de Grand Pacific gletsjer.

De Grand Pacific-gletsjer, aan het begin van de Tarr Inlet in het noorden, heeft een gestreepte gletsjerwand bedekt met grind en stenen (op veel plaatsen meer dan 91 cm dik ). Aardverschuivingen en middenmorenen bedekken een groot deel van de oostkant van de gletsjer en strekken zich uit tot ongeveer twee derde van de breedte van de gletsjerwand. Het is geen actieve gletsjer. In het begin van de 18e eeuw was het één aaneengesloten ijsblok in de Golf van Alaska, toen kapitein Vancouver het voor het eerst zag. Dit blok is teruggetrokken naar de huidige locatie, 105 km van de Glacier Bay-inham. Op de huidige locatie heeft de Grand Pacific-gletsjer een breedte van 3,2 km , een waterdiepte van 9,1 m , een gemiddelde hoogte van 46 m en een lengte van 56 km . Het kalft af in de Tarr Inlet en de westelijke twee derde van de gletsjer wordt gevormd door de Ferris-gletsjer. De stroomsnelheid wordt geschat op ongeveer 460 m per jaar, oftewel ongeveer 1,2 m per dag. Het oostelijke deel van de gletsjer beweegt echter naar verluidt met een snelheid van ongeveer 4,6-54,9 m per jaar. De Margerie-gletsjer was in 1992 met deze gletsjer versmolten. Toen de gletsjer zich begon terug te trekken, scheidde hij zich weer af van Margerie en scheidt nu slechts een kleine beek de twee gletsjers.

We arriveren daarna bij de meest spectaculaire gletsjer, de Margerie gletsjer.

De Margerie-gletsjer is een 34 kilometer lange getijdegletsjer die begint op de zuidelijke helling van Mount Root, op de grens tussen Alaska en Canada in het Fairweathergebergte (2700 meter) en stroomt in zuidoostelijke en noordoostelijke richting naar Tarr Inlet, 1,6 kilometer ten noorden van het eindpunt van de Grand Pacific-gletsjer en 140 kilometer ten noordwesten van Hoonah. De gletsjer is vernoemd naar de beroemde Franse geograaf en geoloog Emmanuel de Margerie, die Glacier Bay in 1913 bezocht. De Margerie-gletsjer, gelegen aan het diepste uiteinde van Glacier Bay, strekt zich uit over een breedte van ongeveer 1,6 kilometer en loopt 34 kilometer stroomopwaarts tot aan zijn oorsprong.

Het is typisch Alaska weer met wisselend harde wind en regenbuien en felle opklaringen.

Gelukkig is er veel waar te nemen, bovendien hebben we twee gezellige brabo’s met zoon ontmoet waar we mee optrekken.

Inmiddels hebben de rangers het schip verlaten en zijn we weer op ons zelf

Na een dagje buiten zijn wel toe aan wat warms en lekkers. In het lido scoren de dames moederdag taartjes en drinken we afternoon tea.

We besluiten gezamenlijk te gaan dineren, het is een dolle boel daar iedereen in het oranje is en er in het kraaiennest een oranje party georganiseerd wordt. Het eten is wederom heerlijk en we worden in de watten gelegd.