Over dammetjes en zwemmen in smeltwater

Vandaag verkennen we de omgeving van Revelstoke, geen zware hike vandaag om mee te beginnen en ook geen berenspray die op de man gedragen moet worden, nee vandaag gaan wij de Revelstoke Dam bezoeken die op een paar minuten rijden van onze campsite is gelegen.

Wij zijn wakker geworden van de zon op The Beast en op de bergen aan de overkant van het meer.

Aangezien we vanavond fikkie willen stoken in onze fire pit leggen we onze houtblokken te drogen in de pit zodat we vanavond gelijk aan de slag kunnen. We ontbijten buiten in het zonnetje en als dat achter de rug is vertrekken we naar het visitors-center van de Revelstoke dam.

We melden ons bij de beveiliging en na inzage in onze paspoorten mogen we doorrijden naar het bezoekerscentrum waar we the Beast parkeren.

Het is nog niet echt druk wat op zich niet zo gek is want dit bezoekerscentrum opent om 10:00 u. We melden ons bij de balie waar we ons inschrijven voor de rondleiding van dit indrukwekkende gebouw. We krijgen pasjes uitgereikt en wachten rustig af op de dingen die gaan gebeuren.

We moeten even wachten want er is zojuist een bus met schoolkinderen gearriveerd die voor de reguliere rondleidingen uit met een gids rondgaan.

Uiteindelijk zijn we klaar om te gaan en worden we via een vaste route, waar op interessante punten stil wordt gestaan en uitleg wordt gegeven, rondgeleid.

De Revelstoke-dam, ook bekend als de Revelstoke Canyon-dam, is een BC Hydro waterkrachtcentrale die de Columbia-rivier overspant. De centrale heeft een geïnstalleerd vermogen van 2480 MW. Inmiddels zijn 5 generatoren operationeel. Vandaag de dag wordt er aan een zesde generator gewerkt zodat het geheel aan generatoren op zes uitkomt. Het stuwmeera chter de dam heet Lake Revelstoke. De gegeneerde stroom wordt via hoogspanningsmasten gedistribueerd naast Canadese steden, naar Amerika en Mexico.

We gaan met de lift naar boven en kunnen bovenop de dam genieten van spectaculaire vergezichten. Wat duidelijk te zien is is het hoogte verschil tussen het water voor en na de dam; dat is zo’n 120 meter, je moet er niet aan denken wat er gebeurt als de dam zou breken. Gelukkig zijn er allerlei beveiligingen in gebouwd tegen aardbevingen en tsunami’s die breuk van de dam zouden moeten voorkomen.

Gebieden die door de dam onder water zijn komen te staan, zijn onder andere de Dalles des Morts, ofwel “Death Rapids”, het gedeelte van de kloof net boven de dam.

De dam is de twee na grootste dam in Canada en is een belangrijke energie leverancier voor Canadese en buitenlandse klanten.

Aangezien de Revelsstoke-dam zich bevindt binnen het traditionele grondgebied van drie unieke en onderscheidende First Nations: de Shuswap Nation, de Okanagan Nation en de Ktunaxa Nation, wordt ook in het bezoekerscentrum ruim aandacht gegeven voor de culturen van deze Deze First Nations die mogelijk al 15.000 jaar in dit gebied aanwezig zijn.

De Shuswap – of Sec”épmec – staan bekend als
SNIC, het wijdverspreide volk. Al duizenden jaren leven ze in harmonie met het land en respecteren ze alle levende wezens.Hun traditionele territorium strekt zich uit van de Columbia River Valley op de oostelijke helling van de Rocky Mountains tot de Fraser River in het westen. Hun traditionele taal is Shuswap, die zij Scepmectsín noemen.

Sinds het begin der tijden leven de Okanagan (Syilx) mensen in evenwicht en harmonie met het land en alle levende wezens. Lang voordat de Europeanen in Noord-Amerika arriveerden, lag hun land aan weerszijden van de Okanagan-rivier. Hun inheemse Nsyilxcen-taal is ontstaan uit hun relatie met het land en de natuurlijke hulpbronnen die hun omringen en hun voorzien van hun traditionele voedsel en medicijnen.

Ktunaxa (uitgesproken als “k-too-nah-ha”) is hun
traditionele naam voor Kootenay. Meer dan 10.000 jaar lang leefden de Ktunaxa van de natuurlijke rijkdommen van het land, zwervend door hun traditionele gebied met de seizoenen mee, om te jagen of te oogsten. Hun gebied omvatte de Kootenay- en Columbia-rivieren en Arrow Lakes. De Ktunaxa-taal is een unieke taal, die geen verwantschap vertoont met welke andere taal dan ook ter wereld.

Sinds de jaren zestig worden de rechten van first nation bewoners erkend en worden meegenomen in belangrijke beslissingen over hun gebied. Aangezien de dam impact heeft op alles in het gebied, zijn deze drie nations vertegenwoordigd in het bestuur van de dam.

We verlaten het bezoekers centrum na nog wat leuke souvenirs aangeschaft te hebben, de WHT denkt dat inmiddels een extra koffer nodig is om al het aangeschafte mee naar Nederland te zeulen.

We besluiten naar Revelstoke te gaan en het Centennial Park te bezoeken daar kunnen we eventueel een wandeling doen langs de kant van de Colombia rivier.

Aangekomen in Revelstoke blijkt de temperatuur ver boven de 30 graden te zijn dus wordt er afgezien van wandelen en gaan we lekker onder de bomen lunchen.

Naast ons heeft een man dorst en kerft in een boom en begint te slurpen van de boom, er zijn vele vreemde kostgangers op deze aarde vindt de WHT.

De lunch is top, de tomaten-ei salade van MJ is ongeevenaard, wel handig dat we ons huis vlakbij op een parkeerplaats hebben staan.

Het reisgezelschap besluit, gezien de temperaturen, om een stranddag in te lassen en verplaatst the Beast richting campsite.

Eerst maken we een pitstop bij Tim Hortons om even wat koel drinken aan te schaffen en van het internet gebruik te maken.

Dan rijden we naar Martha Creek campsite.

Daar gaan we op de eerste slag zitten, een keienstrand met een aanpalende grasstrook, ideaal geen zand. De WHT installeert zich op zijn stoel en voorzien van verrekijker vermaakt hij zich kostelijk. De boskabouter is zeer alert, want een onbeheerde picknick tafel vol met etenswaren en spullen, die beren kan aantrekken, leidt onmiddellijk tot vragen of dat onze spullen zijn.

Het blijkt van twee Canadese meiden te zijn die een lang weekend op de campsite verblijven. Zij doen skinny dipping in het meer; het water is 5 graden en ze houden het dan ook niet langer dan een paar seconden uit. MJ krijgt het zo warm dat ze ook wil zwemmen, de WHT verklaard haar voor gek maar MJ zet door en gaat ook te water; ze trekt een baantje maar zelfs voor MJ is 5 gr water niet te doen. Wel verdiend ze applaus van de aanwezige canadezen. De WHT peinst er niet over om het water in te gaan.

Hier kan je duidelijk de ondergelopen boomstronken in het Lake Revelstoke-reservoir. Deze bomen zijn het directe gevolg van de aanleg van de Revelstoke Dam door BC Hydro. Door de bouw van deze dam steeg het waterpeil drastisch, waardoor het omliggende bos permanent onder water kwam te staan.

De zon gaat steeds lager en lager en op een gegeven moment keren we terug naar onze kampeerplek. Daar wordt het ceremonieel borrel uurtje weer gehouden in de ondergaande zon.

Als we het houtvuur willen gaan aansteken blijken onze houtblokken verdwenenen te zijn. Op hoge poten gaat het reisgezelschap naar de boself en boskabouter die zich bij de ingang van het park ophouden, om hun beklag te doen over de verdwenen houtblokken. De boskabouter vindt het heel vervelend en denkt dat de boskabouters van de eerste shift, waarschijnlijk de campsite hebben gecleaned en de blokken hebben verwijderd. Maar het is geen probleem de boself en boskabouter hebben een grote voorraad houtblokken dus wordt er aangeboden nieuwe blokken aan te leveren als ze straks op ronde gaan.

Het reisgezelschap besluit om in de tussenliggende periode nog even de hike te doen die op de campsite zelf gedaan kan worden. Het is een korte wandeling van een klein uurtje waarbij we uiteindelijk weer bij the Beast uitkomen.

Daar blijkt dat de blokken zijn aangeleverd, dus kan het fikkie stoken beginnen.

Met de bijl, standaard uitrusting van the Beast, wordt er aanmaak hout gehakt, daarna wordt er een model vuurtje gebouwd, wat bijna uit de hand loopt, zo hoog slaan de vlammen uit de vuurpit. Geen beer of coyote zal zich in de buurt wagen vanavond.

Vanavond is het wrap time dus wordt er heerlijk buiten gegeten, we warmen ons aan het vuur,

wat redelijk snel verwordt tot een gloeiend hoopje en voordat we naar bed gaan, moeten we conform de voorschriften van de boself en boskabouter, het vuur volledig doven.

Waarvan acte.

Morgen verkassen we naar Lake Louise, dus vroeg op.

One thought on “Over dammetjes en zwemmen in smeltwater

Leave a Reply