Slapen in een paleis en eten in een kast

Vandaag vertrekken we uit Horta en hoppen naar het volgende eiland Terceira. Het is een kippeneindje naar het vliegveld op Faial dus we hoeven niet echt extreem vroeg eruit. Wel krijgen we nog een prachtige zonsopgang te zien.

We mogen het huur barrel gelukkig inleveren en dat gaat op Faial eigenlijk best wel makkelijk. Je parkeert de auto op een van de 5 parkeerplaatsen die de luchthaven rijk is en levert de sleutel in bij een juffrouw die in de schaduw staat te wachten.

Ook het inchecken mag geen naam hebben alhoewel ze de handbagage op afmetingen controleren middels een kartonnen sjabloon.

Voor we het weten zitten we op het panorama-dek lekker in het zonnetje een koffietje te doen.

Natuurlijk raken we in gesprek met mede-avonturiers en locals die graag willen weten wat wij van het eiland vinden. Uiteindelijk mogen we boarden voor een kort vlucht richting Terceira. We vliegen met een klein prop vliegtuig rakelings langs de berg Pico in de richting van Terceira.

Na 45 minuten wordt de daling ingezet en landen we op de luchthaven van Terceira.

Terceira is net als de andere Azoriaanse eilanden, een vulkanisch eiland in de Azoren- archipel, op een vergelijkbare breedtegraad als de Portugese hoofdstad Lissabon. Terceira is de locatie van de oudste stad van de Azoren, Angra do Heroísmo , de historische hoofdstad van de archipel en UNESCO-werelderfgoed; de zetel van het rechtssysteem (Hooggerechtshof) en de belangrijkste Portugese luchtmachtbasis op het eiland, Base Aérea nº 4 in Lajes, met een detachement van de Amerikaanse luchtmacht. Het eiland Terceira heeft twee belangrijke zeehavens, een in Angra do Heroísmo en de andere in Praia da Vitória, en een commerciële luchthaven die geïntegreerd is met de vluchtoperaties op Base Aérea nº 4.

Ook hier zijn bij aankomst de taken van het reisgezelschap verdeeld MJ haalt de koffers en de WHT de huurauto. De WHT wordt direct door de Ilha Verde Rental dame geholpen en na wat complimenten over de service en het eiland wordt het verzoek van de WHT om een leuke auto gehonoreerd. De dame in kwestie wil niet zeggen wat voor auto, maar ze verzekerd de WHT, dat het hem zeker aan zal staan. Inmiddels is MJ ook gearriveerd en samen loopt het reisgezelschap naar P5 waar de auto opgepikt kan worden. Inderdaad is dit geen oud barrel maar een hippe kar, een fiat 500 cabrio, hoe leuk. We proberen het koekblik zo efficiënt mogelijk in te ruimen, de grote koffer ging uiteindelijk via het open dak op de achterbank, wij zijn dan klaar om richting het paleis te gaan in Angra do Heroísmo waar we weer een paar dagen zullen verblijven.

We nemen de Rapido zoals hier de snelweg wordt genoemd en gaan onderweg. Nog geen 5 km later zien we een bord met de aanduiding golfbaan en we besluiten een kijkje te nemen.

Het bevalt ons wel en de uiterst aardige Caddiemaster maakt een speciaal prijsje voor ons en we spreken af met haar dat we haar bellen als we weten hoe laat we de volgende dag kunnen afslaan.

Verder gaan we richting ons hotel en na zo’n 20 minuten rijden arriveren wij er. Het Palacio is een smaakvol gerestaureerd kasteel waar het reisgezelschap verblijft. Na incheck blijkt dat er ook een babybedje in de kamer is, om onduidelijke redenen is er ook gereserveerd voor een kind.

De superior kamer met zeezicht blijkt meer zicht op de burger king te geven dan op zee en dat staat de WHT natuurlijk niet aan.

Helaas is de chef van het hotel er pas morgen en kan een eventuele kamer ruil dan besproken worden. Wie dan leeft wie dan zorgt is het motto dus we laten de bagage achter in het hotel en rijden met open dakje richting Angra do Heroísmo. Bij het eerste de beste uitkijkpunt stoppen we en bewonderen de view van de baai en het belendende fort.

Een fototentoonstelling over het Portugese stierengevecht geeft een goed beeld over deze populaire traditie op de Azoren. Er bestaan twee varianten: het traditionele paardenstierengevecht (in de ring) en de populaire ” touradas à corda ” die op straat plaatsvinden. Ondanks dat bij deze versies de stier blijft leven blijft de WHT het dierenkwelling vinden en zal er geen kaartjes voor aanschaffen.

Na veel omzwervingen weten we de auto in het centrum te parkeren en bekijken we de verschillende huisstijlen en kleuren. Wat een mooi geconserveerde stad.

Het is lunchtijd en we gaan aan tafel in een pasteleria waar de WHT het dagmenu neemt en MJ kip salade wat uiteindelijk inhoudt dat ze een halve kip met een beetje sla krijgt. De lunch is verder prima en een mooie basis om verder op onderzoek uit gaan.

Het reisgezelschap vertrekt richting Algar do Carvao. De Algar do Carvão ( Grot van Steenkool ) is een oude lavatunnel of vulkanische opening in het centrale deel van het eiland Terceira. Het woord algar is een Portugees woord dat een natuurlijke holte in de aarde aanduidt die, in tegenstelling tot de meeste grotten of spelonken, meer verticaal is in zijn oriëntatie, zoals een put. Het Portugese woord is afgeleid van het Arabische woord al-Gar , wat “de plooi” betekent, terwijl Carvão “steenkool” betekent in het Portugees. De term carvão is ook gebruikt in de Portugese volkstaal, verwant aan “zwartgemaakt”, “roetig” of “verbrand”, verwijzend naar de donkere samenstelling van de rotsen.

We betreden de tunnel op eigen risico, recentelijk zijn er aardbevingen genoteerd, dus weet waar je aan begint is het devies.

Naarmate we dieper afdalen wordt het natter en kouder. De vleermuizen fladderen er wat rond terwijl de insecten het licht opzoeken. Wat een spectaculair geologisch wonder.

Na alles beleefd en bekeken te hebben gaan we op weg richting de Kerstmis grot maar eerst nog een geothermisch veld bezoeken met de exotische naam Furnas do Enxofre. Deze bestaat uit een fumarolisch veld , dat wil zeggen een gebied dat verschillende uitlaten van agressieve vulkanische gassen omvat, bij verschillende temperaturen, waarvan sommige behoorlijk hoog zijn (ongeveer 95 °C aan de oppervlakte en ongeveer 130 °C op een halve meter diepte). Deze ontgassing bestaat voornamelijk uit kooldioxide (ca. 95%), waterstofsulfidegas (ca. 3%), zwavelgas , waterstof , stikstof , methaan en andere, in zeer lage verhoudingen. Als gevolg van oververhitte en chemisch agressieve ontgassing zijn de omringende rotsen getransformeerd in kleimaterialen, geassocieerd met secundaire mineralen, zoals zwavel in massa en in kristallen (geel), ijzeroxiden (roodachtig van kleur) en oxiden aluminium (wit van kleur).

Het blijft een spookachtig gezicht al die stoom die uit gaten geblazen wordt en ook de zwavelgeur is duidelijk aanwezig.

En voort gaat het richting de Gruta do Natal. Het is een zeer uitgebreide geologische formatie, die het resultaat is van de vorming van een lavabuis in het binnenland van het eiland, opgenomen in het natuurreservaat Serra de Santa Bárbara en Mistérios Negros . Het heeft vertakkingen in de vorm van verschillende tunnels, gevormd door lavastromen in verschillende richtingen. Eén van de interessante kenmerken is het feit dat het grotendeels onder een lagune ligt, Lagoa do Negro. Bij de grot aangekomen worden we voorzien van een haarnetje en helm.

Nu gaat het reisgezelschap de speleoloog uithangen. De helm dragen we niet voor niets af en toe zijn de gangen zo nauw en laag dat je kruipend er door heen gaat. Na zo’n twintig minuten rondgekropen te hebben zijn we weer bij de ingang en kunnen we de grot verlaten.

We nemen weer plaats in het koekblik en rijden richting een mooie natuurlijk zwembad. Dan maken we kennis met een nieuw fenomeen; koeien op de weg.

Hier wonen meer runderen dan mensen dus het is niet gek dat je zo af en toe achter koeien aanrijdt. Best handig om dan een cabrio te hebben dan kan je staand foto’s maken.

Tijdens onze zoektocht naar het strandje bedenken we dat we wat versnaperingen bij een supermarkt willen kopen en ondanks dat het duidelijk op Guru aangegeven wordt is het niet te vinden. Wel is er een lokale kroeg waar we drankjes bestellen en MJ met haar gebarentaal uitvindt waar de supermarkt is.

Gelukkig weten we het nu wel te vinden en schaffen we onze boodschappen aan.

Quatro Ribeiras is niet ver gelegen van het dorp van de supermarkt en kunnen onze handdoekjes daar al weer snel neerleggen. Ook hier een bijzondere plek waar het prima toeven is.

We vinden er een sand dollar wat een mooi souvenir is.

De zon begint al weer te dalen dus gaan we opzoek naar een bijzonder restaurant Quinta do Martello geheten.

Quinta do Martelo is een boerderij op 3 mijl afstand van de UNESCO-werelderfgoedstad Angra do Heroísmo. De activiteit van deze boerderij bereikte zijn hoogtepunt toen de handel in sinaasappelen op de Azoren een zeer welvarende activiteit was. Hier werden deze citroenen geproduceerd, verpakt en geëxporteerd naar Europa.

Later, na de neergang van die economische periode op de Azoren, werden er wijnpersen geïnstalleerd op de boerderij voor de productie van wijn en mispelbrandewijn, een soort fruit dat tegenwoordig nog steeds overvloedig aanwezig is in de 56 vierkante mijl die het landgoed vormt, samen met veel sinaasappelbomen en andere soorten fruitbomen.

Hier wil de eigenaar een authentieke Terceira-landelijke ambiance nabootsen, beginnend met de gebouwen en ornamenten, via de gastronomie en eindigend met de kleding, traditie en festiviteiten. De bezoekers wordt het echte gevoel bezorgt van hoe het leven er vijf eeuwen geleden uitzag op een traditionele boerderij.

Nou dat klopt helemaal; ondanks dat we niet gereserveerd hebben kunnen we toch een tafel voor twee scoren.

De plek is in de kast best wel bijzonder voor een restaurant, andere mensen zitten in de badkamer en er is ook een tafel voor twee op het toilet. Grotere groepen zitten in slaapkamers, de woonkamer, enzovoort.

We bestellen groentesoep en vlees Alcatra, een stoofpotje van rundvlees groente en aardappelen.

Verrukkelijk is het en de rode wijn van Terceira erbij maakt het helemaal af. Wat een belevenis.

We rollen laat in de avond het restaurant uit en rijden bijna op de tast, het is aardedonker, terug richting hotel. Morgen golfen en de rest van het eiland verkennen.