Deze ochtend zitten we in de relax modus want we hebben geen specifiek doel vandaag. We starten met een heerlijk ontbijt op ons balkon met uitzicht op de jachthaven. Het weer is prima; half bewolkt en zonnig zou Pelleboer zeggen.
We starten het barrel en gaan op weg naar een golf club vlakbij bij aankomst blijkt het totaal verlaten te zijn. Heel gek want alles lijkt zo plotseling verlaten te zijn.
Verder valt daar niet veel te doen dus keren we terug richting Horta waar we het fort Santa cruz en de verdedigingspoort bewonderen.
Horta was in de middeleeuwen een gewild doelwit van piraten dus was het geen overbodige luxe een fort te hebben.
Ook de kerk Nossa Senhora do Carmois is prachtig het is de eerste karmelieten- tempel die buiten Portugal werd gebouwd. Ook deze wordt natuurlijk vastgelegd op de gevoelige plaat.
We besluiten richting de Marina te gaan waar we de schilderijen van de trans-Atlantische zeilers bewonderen. De jachthaven van Horta is een belangrijke stop voor jachten die de atlantische oceaan oversteken, de muren en looppaden zijn bedekt met schilderijen die door bezoekers zijn gemaakt met de namen van hun schepen, bemanningen en de jaren dat ze op bezoek waren.
Hier ontmoeten we twee Zwitsers die hun laatste reis aan het maken zijn en dus ook nu een schilderij maken. Zij gaan terug aan wal; ze vinden zich nu te oud worden voor het zeilen.
We drinken een drankje in de Marina bar
waarna we opnieuw richting Porto Pim gaan en de rots Monta da Guia op rijden waar we een mooi uitzicht op Horta hebben.
We bezoeken de Kerk Augustinias, helaas is deze gesloten dus kunnen we het interieur niet bekijken.
Ook hebben we goed zicht op de UHF antenne voor de luchtvaart en op Porto Pim.
We dalen weer af en gaan op het zandstrand van Porto Pim liggen, het is een bewaakt strand maar de strandwachten liggen verborgen in de schaduw onder de struiken en maken zich meer druk om hun telefoon dan om hun werk.
Het is er erg rustig, her en der ligt er een verdwaalde toerist op het strand. De visdiefjes durven vlak voor de kust te vissen, kortom midden in de stad, is het een oase van rust.
Na een tijdje bakken stappen we op en gaan richting Cedros. Onderweg komen we een bijzonder kerkje tegen de Digreja Matriz de Salão
daarna bekijken we een mooie natural pool
en aanschouwen hoe de dolfijnen lekker aan het jagen zijn zo vlak voor de kust.
Uiteindelijk belanden we op het strand Praio do Almoxarife.
Dit zwarte lava strand is een van de grotere stranden op Faial en wordt vooral door de locals gewaardeerd; op je blote voeten lopen is een uitdaging daar het zwarte zand vooral hitte absorbeert en weer afgeeft. Ook hier gaat het reisgezelschap op de handdoeken liggen en beëindigt hier de tocht op Faial;
Op de terug weg tanken we de auto af en komen erachter dat we alleen cash kunnen afrekenen. Gelukkig is benzine hier onder de 1,60 Euro dus het totaal bedrag hebben we gelukkig in cash bij ons.
Terug in Horta verkleden we ons snel en proberen een tafel te bemachtigen bij Atlantico; een populair vis en vlees restaurant waar reserveren een must is.
Dat laatste was het reisgezelschap vergeten maar Moeder Jachthaven weet ook hier de wachtrij die wel tot een uur kan oplopen te verslaan.
Er zijn al wat mensen weggelopen en de WHT is bang achter het net te vissen als we plotseling een tafel aangeboden krijgen en we heerlijk buiten op het terras mogen eten. Moeder Jachthaven gaat voor garnalen en de WHT gaat voor vlees. Beide gerechten doen niet onder voor elkaar en de keuken maakt zijn faam waar.
Toevallig zitten we naast een ander Nederlands echtpaar en raken we aan de praat. Tips en tricks worden uit gewisseld en we lachen wat af. Uiteindelijk hijsen we de vertrek vlag want morgen vliegen we naar Terceira
