Over lounges en wachten

De wekker staat zo vroeg dat het nog immens duister is als de WHT en MJ opstaan en de kamer ontruimen en het koekblik weer voorzien van bagage. Aangezien we het ontbijt missen heeft het hotel ervoor gezorgd dat we twee lunch boxen meekrijgen. De slaperige receptionist overhandigt deze tijdens de check uit, waarschijnlijk gaat hij zodra wij onze hielen gelicht hebben weer slapen.

Vlotjes arriveert het reisgezelschap op de luchthaven waar zelfs de rental car return nog niet aanwezig is. De WHT is niet voor een gat te vangen en haalt de bagage uit het koekblik en gaat opweg richting vertrekhal. Onderweg komt hij de Ilha Verda vertegenwoordiger tegen die de autosleutels en documenten inneemt en zegt dat alles goed is en dat de borg terug gestort wordt dus dat was wel heel soepel de auto inleveren.

Helaas heeft de luchthaven op Terceira geen lounge maar dat is niet erg want het reisgezelschap maakt de ontbijt boxen soldaat is klaar om te boarden.

Soepel gaan we aan boord en na het opstijgen werpen we nog een blik op die mooi Azoren en dan zijn we onderweg naar het kikkerlandje. Na zo’n twee uur vliegen landen we op Lissabon waar we een overstap tijd hebben van ongeveer drie uur.

Wat is het druk op dit vliegveld dat zijn we na die rustige Azoren niet meer gewend.

Gelukkig kunnen we hier de lounge in en een lichte lunch genieten.

Opnieuw gaat het boarding process smooth alleen heeft de Wormholetraveler het idee dat de bus die ons naar het vliegtuig brengt in Porto gestationeerd is; het duurt zeker een half uur voordat we bij het vliegtuig staan.

Moeder Jachthaven heeft haar charmes bij het boarden laten gelden en zij en de WHT mogen premium comfort plaats nemen. De ruime stoelen zijn perfect geschikt om de vlucht naar Amsterdam te overleven.

De aankomst op Amsterdam is zoals verwacht het is er druilerig en ook hier kun je zien dat het vakantie seizoen gestart is, na zo’n half uur wachten zijn daar dan eindelijk de koffers waarna het reisgezelschap zich richting IC Direct trein spoedt om die precies te halen.

Uiteindelijk arriveren we in het geliefde Blackpool en komt aan deze mooie maar veel te korte reis een eind.

Het boek dat reizen heet wordt weer gesloten.

2 thoughts on “Over lounges en wachten”

Leave a Reply