Deze ochtend is het vroeg ontbijten, om zes uur gaan we al aan tafel want om zeven uur worden we opgehaald door onze Caddy bij het hotel. Opnieuw een zeer uitgebreid ontbijt waarbij we zowel Aziatisch dan wel westers kunnen ontbijten.

Onze Caddy, die Pika Ika heet, verschijnt tegen zeven en we gaan met haar en de buggy mee richting clubhuis.
Daar aangekomen krijgen we onze clubs en installeren ons in de buggy. De Caddy vertelt ons over de specifieke holes en dan kunnen we onderweg.

Het is even wennen dat iemand je club aangeeft en je teetje opzoekt na de drive en deze ook schoonmaakt. Super is dat ze ook aanwijzigingen geeft over richting, safe ball zone en snelheid van de bal. Tevens wordt de slag geanalyseerd en wordt gelijk verslag uitgebracht over what went wrong and good. Kortom een echte Caddy.

Het reisgezelschap geniet van een mooi potje golf, de baan is prachtig en uitdagend wat je ook kan zeggen van het verplaatsen met de buggy.

Het zijn zeker geen geasfalteerde weggetjes waar we overheen rijden en soms heeft het meer van een off the road parcours dan een buggy weggetje op een golfbaan.

Na afloop drinken we nog wat en maakt de Caddy de clubs en schoenen schoon. We rekenen de gehuurde equipment af en laten ons weer afzetten bij het hotel. We danken onze Caddy Pika Ika uitgebreid en geven haar een goede tip.

Pika keert terug naar de club en wij naar de kamer om te douchen en onze koffers voor de laatste keer in te pakken voor de reis terug richting Nederland.
De WHT heeft zich net gedoucht en zijn reiskleding aangetrokken als er op de hotel telefoon gebeld wordt. De receptie meldt zich dat er een probleem is met de betaling van de Caddy en of de WHT maar zich even wil melden bij de receptie. Dat wil hij maar al te graag want de WHT denkt dat er een misverstand is. Bij de receptie aangekomen staat er een grote delegatie van de golfclub; de Caddy Master, Chef Marshal, Pika Ika en hoofd Administratie. Daarnaast is de manager van het hotel ook ten tonele verschenen. Zij legt uit dat volgens de golfclub het reisgezelschap de benodigde vergoeding voor de Caddy niet betaald heeft. De WHT legt uit dat in het golfpackage wat hij met het Novotel had afgesproken de Caddy fee included was en dat equipment en tip apart betaald moesten worden. Na goed Indonesisch gebruik worden alle documenten boven water getoverd en blijkt dat de WHT gelijk heeft. Nu ontstaat het probleem dat de 300 k Rupee vergoeding voor de Caddy door het hotel aan de Caddy gegeven moet worden. Na telefoontjes door de hotel manager met hogere echelons wordt dit gefiatteerd en is de zaak opgelost. Op de ironische vraag van de WHT of hij nu Indonesië uit mag, put iedereen zich uit in uitgebreide excuses. Met een lach wordt afscheid genomen en keert de WHT terug richting kamer. Uiteindelijk is het tijd om te gaan de koffers zijn binnen de limiet van 30 kg dus kunnen we gerust richting vliegveld.

We melden ons bij de hotelbalie om uit te checken en een taxi te bestellen. Echter de hotelmanager ontwaart ons en komt knipmessend onze kant op.

Ze wil niet dat wij een taxi bestellen, want ze bied ter compensatie over het golfincident, ons een gratis transfer aan, wat het reisgezelschap omarmt. We nemen afscheid en gaan onderweg.

Het inchecken bij Garuda gaat zoals gebruikelijk heel plezierig,



de koffers worden voorzien van alle vip en priority tags die je maar kan bedenken

Op weg naar security check is er van alles te zien, kerstmis komt snel dichterbij






Na alle checks gaan we onderweg naar de lounge waar we wat drinken en snacken.


De vlucht naar Jakarta is prima, weinig turbulentie en voordat we het weten staat we op de grond en gaan onderweg naar de internationale lounge waar we een overstap van 5 uur hebben te overbruggen.






We installeren ons en nuttigen ons avondeten; nasi puti met rendang en lekkere gesauteerde groenten. Voor het eerst in een maand een glaasje wijn en het leven lacht ons toe.

Het boarden gaat volgens schema en algauw zitten we op onze plek.

De reisgoden zijn met ons en opnieuw hebben we een vrije plek tussen ons in. De vlucht met de triple seven is wat we gewend zijn, comfortabel en de crew van Garuda legt ons echt in de watten.







We slapen een gat in de dag en na 14 uur non stop vliegen landen we op een mistig en fris Schiphol.

De koffers draaien al op de bagageband langs op het moment dat we aankomen. De labels hebben echt gewerkt.


De hotelbus brengt ons naar onze geparkeerde auto die na een maand stilstaan zonder mankeren start. De files zijn al voorbij dus in 50 minuten arriveren we in Blackpool. Zonder problemen weer terug thuis. Het was mooi.
Wat een avontuur weer zeg! Ik heb meegenoten! Wij vinden het te ver weg om daar heen te gaan, 8 a 9 uur vliegen vinden we zat!