Over een gehypt strand en platte poezen

Vandaag is het vroeg ontbijten want we hebben stranddag date met Courtney en Caleb, twee vrienden van ThoLau die in de buurt van Hyams beach wonen. Het beloofd een prachtige dag te worden dus dat komt goed uit om naar het strand te gaan. Het is zo vroeg dat de springers nog tussen de bungalows aan het schooieren zijn. Ze zijn zo gewend aan gasten dat ze niet op of om kijken.

We vertrekken zodra de vaat gedaan is en gaan onderweg richting een uitzichtpunt waar we met z’n allen koffie en aanverwante artikelen consumeren. De view is spectaculair; je hebt er een mooi overzicht over kangaroo valley en de gelijknamige rivier.

We zitten strak in de zon en al gauw worden schaduwplekken noodzakelijk daar een aantal van het reisgezelschap geroosterd worden.

Na een aangenaam verpozen dalen we af richting Hyams beach; het landschap veranderd in een soort duin landschap en we hebben het gevoel in de omgeving Haarlem te rijden en onderweg te zijn richting Zandvoort. Het verkeer neemt toe en al gauw krijgen we signalen dat Hyams Beach aan z’n parkeercapaciteit is en we daar er niet op moeten rekenen dat we daar überhaupt een stop kunnen maken. Toch gaan we met als hoofddoel een Marinaatje door richting Hyams Beach en warempel we bemachtigen een 1/2 uur gratis parkeren plek.

Hyams Beach is een kustplaatsje in de stad Shoalhaven in New South Wales, aan de oevers van Jervis Bay . Het dorp met 112 inwoners, wordt begrensd door twee stranden, Chinaman’s Beach en Greenfield beach in het noorden en Seaman’s Beach (ook wel “Sailors Beach” genoemd) in het zuiden, met Hyams Beach in het centrum. Het strand staat bekend om het turquoise / aquakleurige water en het fijne, piepende, schitterend witte zand dat bestaat uit puur kwarts .

De meiden spoedden zich naar het strand om Instagram waardige plaatjes te schieten en komen enigszins teleurgesteld terug, overhyped was de conclusie.

We keren terug en parkeren de voiture bij Greenfield beach en moeder jachthaven veroverd een picknick tafel waar we met z’n allen aan kunnen lunchen. Inmiddels hebben Caleb en Courtney het reisgezelschap weten te lokaliseren en is het een vrolijke boel op het picknick grasveld.

Na de lunch verkassen we naar het strand waar vooral de kleine Kimi de show steelt en blij in het binnenzeetje aan het rond spetten is.

Het binnenzeetje is bruin van kleur omdat de Titri bomen aan de rand hun bruine vocht afgeven. De aboriginals baden altijd in zulke binnenzeetjes vanwege de medicinale kracht van Titri.

Het reisgezelschap geniet met volle teugen en pas tegen het einde van de middag wordt het kampement opgebroken.

We rijden terug richting Kangaroo Valley waar we snel falafel wraps consumeren waarna een deel van gezelschap onderleiding van ThoLau op platypus safari gaat. Het vogelbekdier leeft in rivieren en rivieroevers. Het is een van de slechts twee families zoogdieren die eieren leggen. De andere is de Echidna. Het vogelbekdier werd voor het eerst in detail beschreven in het begin van de 19e eeuw, maar het duurde een tijdje voordat biologen in Engeland geloofden wat ze lazen.

ThoLau hebben een door locals aangeduide plek waar ze al eerder Platypus hebben gespot. Het ook wel vogelbekdier genoemde beest verplaatst zich uit zijn hol in de oever naar de rivier alwaar hij op zoek gaat naar eten, vanaf de invallende duisternis worden ze actief.

Ook deze keer hebben we mazzel op zo’n 30-50 m afstand nemen we een platte poes waar die stroomafwaarts gaat. Helaas zijn de foto’s niet van de beste kwaliteit maar dat mag de pret niet drukken.

Nadat de duisternis volledig is ingevallen en er geen beest meer waar te nemen valt, keren we terug richting huisje.

Daar genieten we nog van de sterrenhemel en gaan dan richting bed.

Morgen op naar Bondi !