Deze ochtend worden we al heel vroeg wakker van een groep Rosella’s die op luide toon aan het bedisselen zijn wie vruchtjes uit de bomen mogen eten.
Het is best vroeg en het beloofd een prachtige dag te worden. Dat is maar goed ook want we hebben een druk programma vandaag; we gaan shoppen bij de surf outlets in Torquay en we gaan in de middag golfen bij de Anglesea golf club.
Voor de kleine wereldreiziger wordt pap gemaakt en dan blijkt de koelkast niet naar behoren te werken.
We bellen de camper verhuur die ons doodleuk laten weten dat we drie opties hebben. We brengen de camper terug en beëindigen onze vakantie of we kopen zelf een koelkastje dat op gas werkt of we gaan alleen nog maar op powered campsites staan (die overigens allemaal overbooked zijn in dit hoogseizoen). Natuurlijk nemen we geen genoegen met deze reactie en Lau vindt via LinkedIn de manager van het camper verhuurbedrijf en belt deze op. Haar reactie is wat positiever, ze geeft aan dat de medewerker zo niet had mogen reageren en zorgt ervoor dat een techneut ons gaat bellen om te kijken of we de koelkast kunnen resetten. Daarnaast krijgen we 10% korting op het gefactureerde bedrag. Wel vraagt ze zich af hoe wij in godsnaam met een baby ook willen wild kamperen. De bloeddruk van de WHT is inmiddels op dusdanige hoogte gekomen dat hij de camper de stille oceaan in wil rijden met het management van de camper verhuur erbij, gelukkig weet de rest van het reisgezelschap hem daarvan af te houden. De techneut brengt gelukkig soelaas, via de telefoon weet hij de koelkast te resetten en daarmee kunnen we gewoon verder.
Dit intermezzo kost ons toch tenminste twee uur winkeltijd dus pakken we snel ons boeltje op en gaan richting de surf outlets waar we voor weinig leuke surf kleding kopen.
Na dit kopersfeest vertrekken we richting de Anglesea golf club en parkeren daar de camper die door Lau en de wereldreiziger bemand zullen worden terwijl de rest van het gezelschap deze mooie baan gaat bespelen.
Oorspronkelijk bekend als Swampy Creek, werd de naam van het gebied in 1884 veranderd in Anglesea River toen de gemeente werd opgericht. Een postkantoor onder die naam werd geopend op 16 april 1886 en werd in 1950 omgedoopt tot Anglesea. De naam is afgeleid van Anglesey , een eiland in Noord- Wales. De golfbaan van de stad staat bekend om de populatie oostelijke grijze kangoeroes die op de fairways grazen waarbij je af en toe moet oppassen er niet een voor z’n snufferd te slaan.
Moe gespeeld melden we ons weer bij de camper waar met smart op ons gewacht wordt.
Na inlevering van de huur spulletjes vertrekken we richting Lorne waar we dit keer illegaal moeten kamperen omdat alles vol is powered en non powered campsites zijn volledig overbooked. Om aan de Hermandad te ontkomen besluiten we niet op een parkeerplaats aan het strand te gaan staan maar in het regenwoud in het binnenland bij een parkeerplaats bij een waterval te gaan staan.
De verwachting is dat we daar ongestoord kunnen verblijven. We pakken onderweg in Lorne nog een openbare douche voordat we richting de illegale plek gaan.
Na een kwartier bergop gereden te hebben komen we bij de Blanket Leaf Picnic area aan waar we de camper enigszins verscholen in het struweel kunnen parkeren.
We eten bij daglicht nog heerlijke dosa’s met vulling en hebben de camper volledig black out zodat er geen licht naar buiten gaat en we door een oplettende diender gemaand worden ons te verkassen. Het wordt een onrustig nachtje waarbij iedere auto die langs rijdt voor opwinding zorgt want in potentie kan het zo maar een politie of ranger zijn. Uiteindelijk slaapt iedereen in.
Morgen richting Lorne voor een mooi stranddagje.
