Miradour do Terceira

Na een heerlijk nachtje slapen in het kasteel, starten we deze morgen met een luxe ontbijt wat in het hotelrestaurant geserveerd wordt.

We gaan deze ochtend golfen de Terceira Golf Course dus hebben we een bodempje nodig. We vullen onze Boc’n Roll’s met zoetigheden die we tijdens de golf kunnen opeten. Het is niet ver richting de golfclub en we melden ons op tijd bij de vriendelijke Caddiemaster. We krijgen een superfijne set mee en een set uit de middeleeuwen. Deze laatste wordt niet berekend maar wordt wel meegegeven omdat je met z’n tweeën twee sets bij je moet hebben. Gelukkig wordt de tweede set niet in rekening gebracht, e.e.a. Ontstaat door het chronische gebrek aan goed materiaal op Terceira. De buggy staat al klaar en ook onze clubs staan gereed om opgepikt te worden in de hal waar de golfcarts worden opgeslagen.

Na nog wat gekocht te hebben in de golfshop waar ze een allerleukst kleedhokje hadden staan; een reuzen golfbal.

De Golf Club biedt een unieke verbinding met de natuur, zonder gebouwen langs de baan en weelderige vegetatie. Met een totale lengte van ongeveer 6.000 meter verdeeld over 18 holes wordt deze par 72 golfbaan beschouwd als de gemakkelijkst bespeelbare van de drie golfbanen op de Azoren. Toch is deze baan alles behalve saai, met brede fairways en enkele bunkers die voor veel speelplezier zorgen.
Het landschap van de golfbaan Ilha Terceira is bezaaid met azalea- en estrelicia-bloemen, lage heuvels en kleine meren. Een curiositeit zijn de 70.000 cryptomeria-bomen die langs de golfbaan Ilha da Terceira zijn geplant.

De baan herbergt ook veel hortensia’s, die tijdens de lente- en zomermaanden hun unieke blauwe en witte kleur ten toonstellen.

Het reisgezelschap geniet volop van de baan en kunnen redelijk relaxed hun balletjes slaan op deze toegefelijke baan.

Na een paar uurtjes in de zon gespeeld te hebben beëindigen we op hole 18 onze laatste golf dag op de Azoren. We drinken nog een drankje en gaan onder weg om de rest van het eiland te verkennen.

We gaan richting Serra do Cume. De uitkijkpunten van Serra do Cume bevinden zich op de top van het ontmantelde Serra do Cume-complex , in de gemeente Praia da Vitória. Het ontmantelde Serra do Cume-complex zijn de overblijfselen van een primitieve vulkaan , mogelijk de oorspronkelijke vulkaan van het eiland, die een enorme caldera heeft met een diameter van ongeveer 15 kilometer.

De uitbarsting vormde een groot massief dat de grenzen van het eiland met enkele kilometers verlengde. Het binnenste van deze caldera vormt een uitgestrekte vlakte die momenteel wordt ingenomen door uitgestrekte vegetatie en weidegebieden. Ze zijn van groot landschappelijk belang en bieden een van de mooiste landschappen van het eiland: aan de ene kant, 542 meter boven de zeespiegel , de baai en de stad Praia da Vitória samen met de Lajes-vlakte en de luchtmachtbasis van Lajes , en aan de andere kant aan de andere kant, 545 meter boven zeeniveau , de grote vlakte in het binnenland van het eiland, met zijn typische “savannes”, gescheiden door vulkanische stenen muren en hortensia’s .

Het is ook mogelijk om kleine vulkanische koepels waar te nemen , gevormd door latere uitbarstingen, die zich langs een vulkanische breuklijn bevinden.

Hierna gaan wij onderweg naar de prachtige baai van Porto Martins die dient als decor voor het natuurlijke zwembad, dat een meer beschut zwembad heeft, evenals een ander zwembad met open toegang tot de zee.

Hier spreiden wij de badhanddoeken en kunnen al snel een parasol bemachtigen. Schaduw is een groot goed hier in Porto Martins het voorkomt namelijk dat je geroosterd wordt in de zon die behoorlijk heet is vandaag.

Na een tijdje bakken kiest het reisgezelschap ervoor om toch richting hotel te gaan waar ze nog even van het zwembad gebruik kunnen maken. Wel maken ze een stop bij restaurant Rocha in Porto Judeu om te reserveren voor zaterdagavond; we bespreken een tafel aan het raam just in time want al snel daarna horen we dat de tent is uitverkocht.

We rijden terug richting het paleis waar we gelukkig twee vrije zonnebedjes kunnen confiskeren.

Inmiddels hebben we ook, een als uitstekend bestaand restaurant, in Angra do Heroísmo weten te reserveren. Rond half acht vertrekken we richting het restaurant Mercatto di Osteria waar ze ons reeds verwachten. De naam van moederjachthaven staat genoteerd op de gereserveerde tafel.

Het restaurant maakt zijn faam meer dan waar; de carpaccio en de pizza zijn van grote klasse en de pulpo met zwarte risotto is hemels.

Opnieuw hebben we een top avond en gelukkig rijden MJ en de WHT naar huis.

Morgen Angra do Heroismo nog even verkennen.