Tentena; Dutch Paradise

Deze ochtend melden we ons bij het zooitje ongeïnteresseerden om 07:00 u, om zoals gisterenavond afgesproken, te ontbijten. Ook nu treffen we het personeel slapend aan en we besluiten om de koffers maar alvast in te pakken en bij de expeditie SUV te zetten.

Om half acht is er eindelijk iemand na aansporing, genegen om het ontbijt voor te bereiden, nasi met een eitje voor de WHT en Roti voor Ibu Marina. Na een tijdje wordt het uitgeserveerd en is het lachen geblazen; voor De WHT nasi goreng met een eitje maar voor MJ wordt in plaats van de verwachte roti twee geroosterde witte boterhammen met een eitje gebracht. Kleine vertalingsverwarring, in plat Bahasa is roti geroosterde witte boterhammen met ei en niet zoals wij verwachten, pannenkoekjes met vulling.

We lachen er hartelijk om en genieten van wat ons wordt aangeboden. Uiteindelijk checken we uit, wat in dit geval inhoudt dat we de sleutel op de balie leggen en vertrekken. Niemand meer te zien, waarschijnlijk weer aan het slapen.

We bezoeken snel de plaatselijke markt die niet heel veel voorstelt maar goed het levert altijd weer kleurige beelden op. Yusri moet nog even praten als Brugman met de lokale politie want hij blokkeert de ingang van de markt in een poging ons zo dicht mogelijk bij de markt eruit te zetten.

Gelukkig loopt het met een sisser af ….

Dit keer hoeven we maar twee uur te rijden om de noordelijke punt van het meer te bereiken. Tentena is het stadje en daar tappen we snel weer wat miljoenen, zodat de schatkist niet leeg raakt in de komende dagen. We besluiten nog niet naar ons onderkomen te gaan, maar eerst de Saluopa watervallen te bekijken. Aangezien het geen weekend is, is het er nog rustig, want in het weekend, is dit een gewilde plek. Net als we arriveren, zien we een busje met Franse toeristen komen en besluiten we snel richting waterval te gaan, zodat we deze nog even voor ons zelf hebben.

De waterval is prachtig en MJ gaat zelfs even plonzen, dat is veel te koud voor de WHT.

Na het aangename verpozen rijden we weer terug richting Tentena en gaan onderweg naar ons onderkomen.

Aan de oostkant van het Posomeer bevindt zich het Tando Bone resort, een mooie accommodatie die wordt gerund door Alan Mangai en zijn Nederlandse vrouw Annelies van Hagen en hun, in Makassar studerende, twee kinderen. In het lokale Pamola dialect betekent Tando Bone “zanderige landtong”. Een beschrijving die refereert aan de omgeving met als “eyecatcher” het prachtige Posomeer wat omgeven is door zandstranden en tropische regenwouden.

Daar verblijven we twee nachten in een bungalow die voorzien is van een compleet ingerichte keuken, douche, toilet en, het beste van alles, een veranda vanwaar we over het mooie Posomeer uitkijken.

Als we arriveren worden we met de boot opgehaald want dat is de enige normale manier om bij de acht bungalows te komen. Met onze traveling light koffers is een tochtje door de rijstvelden met aanwezige buffels geen optie.

Een plezierige verassing is dat we Barry en Manja uit Rosmalen weer tegenkomen.

De bungalow zit zeer vernuftig in elkaar en Annelies blijkt een zeer prettige persoon te zijn waar we gezellig mee aan de praat raken. 25 jaar geleden probeerde ze samen met haar broer een B&B in Singapore op te zetten maar dat bleek niet zo’n succes en al gauw verkasten zij naar Thailand waar ze duikinstructeur werd en uiteindelijk nadat haar broer richting Zuid Afrika ging, zij in Indonesië en uiteindelijk het Poso meer eindigde. Hier heeft ze met haar man een kleinschalig paradijs opgezet waar het heerlijk toeven is.

In de avond eten we samen met Barry en Marjan die de volgende ochtend vertrekken voor een twee daagse hike onder leiding van een gids, naar de bada vallei. We gaan verder waar we gebleven waren met onze gesprekken en proosten op onze vakanties. Het is al laat als we richting bungalow gaan.

Morgen gaan we Tentena bekijken.