Over turtle city en the wall

Bunaken is een eiland van 8 km2 en is onderdeel van het Bunaken National Marine Park. Het Bunaken Nationaal Park beslaat een oppervlakte van 890 km2, waarvan slechts 3% land is. Het omvat het eiland Bunaken en de eilanden Manado Tua , Mantehage, Nain en Siladen.

De wateren van Bunaken National Marine Park zijn tot 1.566 m diep in Manado Bay , met temperaturen variërend tussen 27 en 29 °C. Het heeft een grote diversiteit aan koralen, vissen, stekelhuidigen en sponzen. Opvallend is dat 7 van de 8 soorten reuzenmosselen die in de wereld voorkomen, in Bunaken voorkomen. Het heeft ook zeven keer meer geslachten koraal dan Hawaï en heeft meer dan 70% van alle bekende vissoorten van de Stille Oceaan.

Oceanische stromingen kunnen deels verklaren waarom Bunaken National Marine Park zo’n hoge biodiversiteit heeft. Noordoostelijke stromingen razen over het algemeen door het park, maar overvloedige tegenstromingen en getijden die verband houden met maancycli worden verondersteld een val te zijn voor vrij zwemmende larven. Dit geldt met name aan de zuidkant van het halvemaanvormige Bunaken Island, dat in het hart van het park ligt . Een snorkelaar of duiker in de buurt van Lekuan of Fukui kan meer dan 33 soorten vlindervissen en talloze soorten tandbaarzen , juffers, lipvissen en grondels spotten.

Op dit eiland zijn we gisteren aangekomen en al gauw heeft de WHT door dat er een bepaald ritme zit in de dag;

om zes uur ‘s ochtends bij het krieken van de dag snorkelen langs the wall, een 25-50 meter verticale koraalwand die bewoond wordt door 13 koraal geslachten. Het water is zo ontzettend helder met 15-20 m diepe zichtwaardes dat je met snorkelen zowat hoogte vrees krijgt.

Dan om zeven uur ontbijt waarna er of een tour gedaan wordt zoals dolfijn spotten of snorkelen op een mooie snorkelspot, of hiken richting de andere kant van het eiland.

Om een uur lunch waarna er geluierd wordt en dan van 16-18 weer snorkelen.

Dan weer toilet maken voor het diner vanaf 19:00. De avond eindigt dan in de bar met muziek.

Op onze eerste dag hiken we richting the village Bunaken, een hike die ongeveer een twee uur duurt en niet heel gemakkelijk is, het is bloedheet en heel vochtig. we lopen door de desa waarbij we regelmatig opzij moeten stappen want de enige verbinding tussen Tanjungparigi waar ons resort ligt en Bunaken village is een soort veredeld voetpad waar alle verkeersdeelnemers overheen gaan. Scooters, trikes en verdwaalde toeristen zie je hier gaan.

Om de snelheid af te remmen zijn er een soort verkeersdrempels geïnstalleerd van stukken kabeltouw.

Redelijk bezweet bereiken we de rand van de village en zien dat dit door een megalomane wethouder van Tourisme z’n natuurlijke schoonheid aan het verliezen is. The village is eigenlijk een verzameling houten en stenen huizen met her en der een kerk,

echter nu is er een boulevard neergezet met een gigantische aankomst Jetty.

Die vlag dekt absoluut niet de lading, dingen zullen veranderen hier, maar zeker niet ten goede.

We lopen rond en zijn niet van plan terug te lopen en weten een schipper over te halen ons voor een mooi bedrag weer bij het resort af te zetten. Precies op tijd voor lunch.

In de middag ontmoeten we onze vakantie vriendjes weer, zij zitten in het resort naast de onze, bij laag tij kunnen we via het drooggevallen strand naar hen lopen. We zijn blij elkaar te zien en de klik is duidelijk nog aanwezig. We drinken gezamenlijk koffie en poedelen in het zwembad en besluiten gezamenlijk te gaan snorkelen bij the wall die recht voor hun onderkomen ligt.

Het snorkelen is adembenemend mooi de kleuren koraal en de hoeveelheid verschillende vissen laat zien hoe bijzonder deze plek is. We zwemmen met tientallen schildpadden die onder ons door zwemmen, het gebied wordt door de locals als turtle city aangeduid. Daarna drinken we bij het barretje aan het strand een drankje en verdwijnen daarna naar ons eigen resort voor diner en chillen. We hebben geluk, de barman heeft het niet druk en geeft een privé serenade voor ons, beter wordt het niet.

Natuurlijk wordt er ook op Dolfijn Safari gegaan. We starten vanaf het strand en een ervaren kapitein brengt ons naar de plek waar de dolfijnen aan het jagen zijn. In dit geval zijn het nose bottle dolfijnen waar we naar op zoek zijn. De kapitein is druk aan het bellen want na ongeveer 1,5 uur varen hebben we nog geen sardientje gezien. Dan zien we heel in de verte wat bootjes heen en weer varen en nadat we ze bereikt hebben maken we iets bijzonders mee, we are lucky, pilot whales die richting de deep sea trekken, iets wat je normaal niet zo snel, dicht onder de kust ziet. We varen met ze mee en kunnen ze mooi bewonderen.

Daarna blijkt inmiddels dat kapitein Jo ook de dolfijnen plek gelokaliseerd heeft. Hier vaart een z.g. tonijn gids rond die voor de vissers op zoek is naar jagende tonijnen. Hij heeft een vlieger aan z’n boot gebonden en daarmee is hij een baken voor de vissers, aangezien de tonijnen en dolfijnen altijd in elkaars nabijheid jagen, houden de dolfijn tour kapiteins altijd de vlieger in de gaten. Ook bijzonder voor de vissers is dat de vlieger een soort lichtblauw, grijsblauw en geel heeft wat in de heldere lucht boven de Celebes zee absoluut niet afsteekt. Het is de WHT een raadsel hoe de vissers de vlieger ontwaren op grote afstand.

Het duurt dan ook niet lang voordat we in een gigantische school van zeker honderd dolfijnen zitten die links en recht voorbij sjezen. Het is prachtig om te zien en we genieten volop

Na alles bij elkaar een uur tussen de dolfijnen gevaren te hebben gaan we onderweg naar het centrum van turtle city waar we nog een uur met schildpadden mogen zwemmen.

De WHT moet nog gered worden want hij volgt een turtle tot ver van het rif waarna hij door de stroming wordt meegenomen. Gelukkig heeft kapitein Jo hem in het snotje en komt hem lachend redden; door zich vast te klampen aan de zijwieltjes van de boot wordt hij weer teruggebracht richting het rif. Na een prachtige ochtend worden we weer op het strand afgezet en kunnen we ons weer overgeven aan de lunch.

Een hike door de jungle op de Bunaken mag niet ontbreken op de activiteitenlijst, we maken met onze VV’s er een, er is niet veel spannends aan maar het is toch weer wat beweging wat goed is voor de spijsvertering. We komen opnieuw aan in Bunaken Village waar we iets bijzonders mee maken. Een nieuw schip wordt gedoopt en wij worden betrokken bij de inzegening.

We mogen zelfs mee op de maiden trip, best wel spannend want deze boot had geen zijwieltjes en was in de ogen van de WHT best wel wankel. Gelukkig hadden we geen Titanic capriolen en keerden we weer veilig terug bij de ligplaats. Iedereen feliciteerde iedereen en de aanwezige Benidorm Bastards gaven ons de finger uit pure balorigheid.

Daarna snelde we naar de beste strandtent in de village waar we precies op tijd waren om het golden hour mee te maken, een bintang te scoren en een kaptein te charteren voor onze terugtocht in het donker.

We hebben met onze VV’s ook ‘s avonds behoorlijk wat plezier tijdens ons verblijf op de Bunaken, cocktails en Bintangs wisselen zich af, soms gedronken in Bastianos dan weer in Panorama resort.

Bij een van deze bachanalen zien we dat een visser een ontiegelijke hoeveelheid touw in het water gooit. Het is zo dik touw dat het door een aantal mensen in zee gegooid wordt. Na een tijdje aangezien te hebben dat de visserszoon probeert het touw te ontwarren, schieten MJ en VV1 te hulp. Algauw staan ze te beulen in het water om het touw ordentelijk op te rollen. Wat blijkt, de visser heeft dit touw uit zee gevist en het vertegenwoordigt een waarde van achthonderd euro wat gigantisch is voor een vissers familie.

De WHT en VV2 bekijken het op afstand en nemen er nog een Bintang op en zien dat het de dames lukt met gezamenlijke inspanning het touw te ontwarren.

Tot groot plezier van iedereen en het leidt zelfs tot tromgeroffel door MJ op de dansvloer.

Snorkelen of duiken is wel hier de hoofdactiviteit in tegenstelling tot de Togean eilanden waar hammocking de hoofdactiviteit was. Als snorkelaar denk je dat je altijd wat mist in vergelijk met een duiker, hier op de Bunaken is dat niet het geval, we spotten zoveel zelfs grote vissen zoals triggerfish en de WHT zelfs een forse white tip reef shark, gelukkig schrok het beest van de WHT en verdween sneller dan het geluid in de diepte.

Ook het kopen van souvenirs heeft zo nu en dan wat voeten in de aarde; verkopers worden richting MJ gedirigeerd waarbij ze zelfs het hoge water moeten trotseren, maar dat hebben ze er graag voor over bij zo’n goede klant als Moeder Jachthaven. Het afdingen is een sport maar uiteindelijk gaan beide partijen tevreden uitelkaar.

We sluiten we onze laatste avond af in stijl.

Morgen gaan we ‘s ochtends nog snorkelen en ‘s middags vertrekken we richting Manado op het vasteland.