We worden wakker van de winkelwagentjes die met veel gedruis gereed worden gezet bij de ingang van de Walmart.
De WHT realiseert zich dat hij geparkeerd staat bij een retail-keten. Het reisgezelschap maakt snel een ontbijtje en vertrekt richting Alice Lake, daar willen we de vier meren hike gaan doen. Verbazingwekkend hoeveel RV hier ‘wild’ kamperen, het merendeel nog in diepe slaap na een wilde avond.
Alice lake is niet ver van Squamish verwijderd en aangezien we vroeg zijn weggereden zijn we de eerste op de parkeerplaats. We maken ons klaar om te gaan hiken; stok, berenspray, fluit, water, trui etc. Eén dag geleden zijn er beren gespot dus opnieuw is het niet relaxed lopen.
We gaan de 4 meren hike doen voordat we verder trekken richting Whistler.
De hike is prachtig en zenuwslopend tegelijk, want we zijn nog geen kilometer onderweg of de WHT heeft z’n eerste hartverzakking al te pakken. Iets zwarts komt vanuit een bocht op hem af denderen maar voor hij z’n berenspray kan spuiten blijkt het een trailrunner te zijn die langs komt spurten, ze kan nog net I am sorry no bear uitbrengen. Gelukkig zijn er ook trailrunners in fellere kleuren dat is voor de gemoedsrust van de WHT beter.
De vier meren verschillen in grootte en begroeiing dat maakt het leuk voor de hikers.
Na al dit natuurschoon verlaten we het park wat op grote menigten is ingericht.
Volgende bestemming Whistler waar de WHT en MJ separaat geweest zijn zo’n twintig jaar geleden en nu de memory lane ingaan. We besluiten het visitors center te bezoeken maar dat is onbegonnen werk, er staat een menigte van hier tot Toronto.
Gelukkig zijn er vriendelijke mensen die ons een RV parkeerplek tippen voor the Beast. Uiteindelijk parkeren we the beast vlakbij het centrum
en gaan we opzoek naar herkenningspunten van 20 jaar geleden; we treffen het er is een downhill mountainbike wedstrijd, dus lopen en fietsen er een hoop addicts met een integraal helm half op hun hoofd rond.
Toch herkennen MJ en De WHT best wel punten van twintig jaar geleden, sweet memories.
Toch hebben beide het gevoel dat het wel heel toeristisch is geworden en dat er veel veranderd is in twintig jaar.
We doen een snelle lunch en besluiten dan de kuierlatten te nemen.
We nemen de sea to sky highway en rijden richting Lillooet waar we op de Cayoosh Creek campground een plek hebben gereserveerd. We rijden nu echt door cowboy land en door grizzly beren land; zeker oppassen tijdens het hiken.
Uiteindelijk arriveren we op de campsite, de buitentemperatuur is rond de 25 graden, dus zweterig checken we in.
Daar krijgen we te horen dat er coyotes en marmotten op de campsite zijn
en dat er vandaag een vrouw een klompje goud heeft gevonden aan de Fraser rivier waar de camping aanligt. Onmiddellijk heeft MJ schalen en vergiet uitgesorteerd en gaat op een holletje richting Fraser river op zoek naar goud.
De WHT gaat ook die richting op en start zijn de speurtocht naar fossielen.
Het reisgezelschap is er lekker zoet mee en MJ is er van overtuigd dat ze een paar spikkels goud gevonden heeft.
Dat wordt gevierd met een glaasje wijn
en daarna is ons diner zo gemaakt.
Morgen de Okanagan vallei in richting Vernon.
Echt te leuk allemaal. Ik zou voor de fossielen zijn gegaan…..