We worden wakker op de plantation en hebben exact tot 10:00 u voordat we terug moeten rijden naar Melbourne, daar moeten we de camper voor drie uur weer inleveren. Dus deze ochtend moeten we onze koffers inpakken, de camper veegschoon maken en als de tijd het toelaat nog even op de plantation rondlopen. Opnieuw is het een heerlijke dag en de wandeling richting de rand van het gebied is best mooi.
Na een tijdje keren we terug bij het koekblik wat gereed is om ingeleverd te worden. We schepen ons in en voorzichtig rijden we weer richting Halls Gap over de wasbord weg. Redelijk heelhuids komen we weer op de geasfalteerde weg en starten onze reis richting Melbourne. Onderweg maken we nog een stop bij bakery 1860 waar we heerlijke koffie en broodjes scoren.
Voort gaat het en na een voorspoedige reis arriveren we met het koekblik bij het inleverpunt. We overhandigen de sleutels en vermelden nogmaals dat er een luik ontbreekt hetgeen wij ook al via de mail hadden gememoreerd. De klanten behandelaar, dezelfde die ons doodleuk aanraadde ons vakantie maar af te breken na reclamatie dat de camper allerlei gebreken had, geeft aan dat hij $150 in rekening wil brengen. Dat is voor de WHT de druppel; verbaal mept hij de klanten behandelaar de hoek in en geeft hem te verstaan dat er geen $. 150 dollar extra betaald gaat worden zeker niet met de ervaringen die wij hadden met deze camper en het bedrijf. Andere klanten die overigens ook aan het wachten waren op een oplossing voor hun problemen luisteren met grote ogen en vragen zich af of zij überhaupt wel geholpen gaan worden. De klanten behandelaar ziet dat het menens is en geeft aan dat als het zo’n probleem is voor ons hij het dan maar kwijtscheld. Hij verlaat het kantoor en laat zich niet meer zien. De WHT ook niet helemaal van gisteren bevestigd onmiddellijk per mail hetgeen is overeengekomen en verzoekt om spoedige release van de borg ($5000). Inmiddels is de taxi gearriveerd die ons naar het centrum van Melbourne gaat brengen alwaar het reisgezelschap een Harbour View penthouse gaat betrekken. Tijdens de rit krijgt de WHT een excuus mail van het camper verhuur bedrijf. Ze geven aan dat de betrokken medewerker ipv $5000 te releasen, hij $10 000 in rekening heeft gebracht op de creditcard van de WHT. Het bedrijf biedt 1000 maal excuus aan en bevestigt dat eea al weer teruggedraaid is, echter dat duurt in het interbancaire verkeer een aantal dagen. De WHT laat zijn 24 uur Melbourne er niet door verpesten en gaat ervan uit dat het wel goed komt. Wat een sukkels! We komen aan op La Trobe Street wat in CBD (Central Business District) ligt alwaar we inchecken bij ons Harbour View appartement.
In een keten bevrijden we de taxi van onze bagage.
Helaas hebben we niet echt zicht op de haven er staat een wolkenkrabber tussen de haven en ons, maar een kniesoor die daarop let. Binnen het uur zijn we gereed om Melbourne te verkennen en het reisgezelschap waaiert uit over de stad.
En zoals het iedere zichzelf respecterende wereldstad betaamt zijn ook hier vele architectonische gebouwen te bewonderen
Het is dertig plus graden dus we zoeken de schaduw op. We lopen via Spencer Street en Flinders Street naar restaurant Lupino waar heerlijk Italiaans gaan smikkelen en smullen. Onderweg komen we de bekende street art tegen zoals AC/DC street, Duckboard lane en Highson lane.
Lupino stelt ons niet teleur het eten is er heerlijk en we genieten van de luxe van een mooi restaurant.
Aangezien de wereldreiziger naar bed moet, gaan YaVaKy richting appartement en de rest van het reisgezelschap gaat nog een ijsje halen in de hippe wijk Fitzroy.
Het ijs is super vers en de bolletjes zijn mega.
In een brainwave bestellen we een Uber en vragen deze ons naar het Rod Laver tennis stadium te brengen.
We hebben geen kaartjes maar wel Moeder Jachthaven die altijd een oplossing heeft. De Uberist zet ons voor de ingang af en helaas zijn er geen ground tickets meer op het internet beschikbaar. Moeder Jachthaven laat zich niet zo maar afschepen, ze raakt in gesprek met de beveiliging die aan de toegangshekken staan en legt uit dat we graag tickets willen kopen maar dat deze niet beschikbaar zijn. Als ze dan ook vertelt dat we uit Nederland komen en maar een dag hier zijn strijkt de bewaker over zijn hart. We mogen naar binnen maar moeten beloven niet in het Rod Laver Stadion te gaan, wat we met de hand op het hart beloven.
The Australian Open is een mega event, het heeft de vorm van een zomer festival en we kijken onze ogen uit.
Ondanks het late tijdstip zijn er nog diverse partijen aan de gang en we kunnen genieten van o.a. twee fransen die elkaar volledig fysiek,slopen. Lau vindt dat ze als bejaarden over de baan gaan, ok dat is wel,zo maar ze staan dan ook al,meer dan vijf uur in de bloed hitte te spelen.
Daarna gaan we naar een luidruchtige wedstrijd tussen een geplaatste Duitse speler en een ongeplaatste Australische speler. Het Publiek gaat tekeer en als de Australiër na twee sets achterstand alsnog de stand gelijk trekt is het stadion te klein. Er wordt geschreeuwd, gebonkt op de boarding en ge-waved dat het een lieve lust is.
Het is tegen twaalven als we terugkeren richting appartement.
We nemen de gratis tram die in het CBD rond rijdt en stappen voor de deur uit.
Na twintig dagen slapen we vanavond in een normaal bed en hebben de beschikking over een badkamer en normaal toilet, pure luxe ! Morgen nog een dagje struinen in Melbourne om dan weer terug te keren naar Sydney.
Haha weer onnavolgbaar: zonder kaartje Naar binnen. 😄
Wow wat een leuke stad